Po odwiedzeniu rezerwatu przyrody Górna dolina ciemnego pokoju pozwala doświadczyć zarówno rzeki, jak i jej nisko leżących wybrzeży i blokad bogatych stoków leśnych wzdłuż starego banana biegnącego po okolicy. Wartości naturalne są wysokie, a historia kulturowa długa.

Rezerwa na przyrodę Górna dolina ciemnego pokoju jest zaledwie trzy kilometry długości rezerwatu przyrody z dziką dziką w północnych regionach granicznych Blekinge. Na południowym zachodzie rezerwat przyrody graniczy bezpośrednio z rezerwatem przyrody Mörrumsån Ebbamåla. Na południu Käringahejan Nature Reserve, a następnie Dalwallow z Mörrumsån Nature Reserve, który razem po wyścigu Mörrumsån na południe przez kolejne 14 kilometrów.

Lody i blokady

Obszary źródłowe Mörrumsån znajdują się w północnej Småland, 18 km od ujścia w Pukaviks Bay na Morzu Bałtyckim. Trzy niższe mile przechodzą przez Blekinge. Górna dolina rezerwatu przyrody Mörrumsån rozciąga się od Hovmansbygd do granicy hrabstwa z Kronoberg. Ån podąża za wyraźnym trzaskiem, gdzie grupy najwyższego wzniesienia wznoszą się 35 metrów nad doliną. W epoce lodowcowej, lody najechały do doliny i pozostawiły po sobie złoża lodów, uformowane w grube samoloty i tarasy. Potem one stanąłem dobry uderzający i uprawa ziemia, który jestem zapłodniony naturalnie, kiedy rzeczka regularnie zalewam przy wysoki przypływ. Stoki i stepy dolin składają się z najszczuplejszych obszarów moraine, które są głównie bogate lub duże bloki. Były one również cenne w starej społeczności rolniczej. Podnieśli drewno i drewno i pozwolili zwierzętom iść na las i beta.

Artrik # and stok lasach

Mörrumsån jest największą rzeką Blekinge i jednym z najbardziej sztucznych cieków wodnych Szwecji, zarówno pod względem ryb i innych dzikiej przyrody. W rezerwacie przyrody, rzeka jest cicha z kilku pilnych imprez. Roślinność lśni nad żwirem i kamiennymi spodniami. W wodzie rośnie również liście strzałek i wzdłuż krawędzi oznacza Mörrumsån charakterystyczne safsa węża. Wśród dzikiej przyrody rzeki, oprócz dobrze znanych Mörrumsålaxen, istnieje również kilka gatunków renifery- intensywne i wrażliwe na kwas, takich jak grubość myszy malarstwo. Jest to mocno zagrożona duża mysz, która ma jeden z najsilniejszych zapasów w kraju w Mörrumsån. Forsärla, streamers, duże zadrapania i wiertła snap są szczęśliwi, aby zatrzymać się wzdłuż rzeki, a także wycie i kilka gatunków nietoperzy, takich jak rurociąg południowy i nietoperze.

Na wyspach i wzdłuż plaż dominują lasy powodziowe, lądy videbuska i otwarte, wypasowane trawniki. W bogato kwitnących środowiskach powodziowych kwitnie duża ilość motyli, posiłków i innych zwierząt. Wyższe grunty leżące charakteryzują się mieszanymi lasami, z dużym elementem wiatru leśnego, jak również lasami sosnowo-kościelnymi. Na stokach i chodnikach trudno było prowadzić leśnictwo, co w dużej mierze spowodowało opuszczenie pierwotnego lasu. W związku z tym istnieją bardzo wysokie wartości naturalne, z wielu gatunków całkowicie zależnych od starożytnych naturalnych lasów zalesionych i lasów sosnowych, takich jak kompaktowa gąbka tag, gruboziarnisty pył, błysk winogron, almlav, gołąb ziarnisty kory, plama połysku, morski tulipan lav i zachodni mech domu.

• Stawki graniczne i trasy transportowe

Górna dolina ciemnego pokoju znajduje się w starych regionach przygranicznych Daniszów. Wyspy w południowej części obszaru, takie jak "Castellet" i "Rustningsholmarna" są podobne do starszych zmartwień.

Od dłuższego czasu trzcina ta jest również ważna dla połowów łososia i jako szlak transportowy. Od północnej granicy hrabstwa do Hovmansbygd był rynsztok floty, który nadal można znaleźć w wodzie.

Miejscowość Hovmansbygd, w południowej części rezerwatu, jest dobrym przykładem znaczenia wody i kolei dla rozwoju społecznego XIX i XX wieku. Kiedy wąskotorowa kolej Karlshamn-Vislanda została otwarta w 1874 roku, Hovmansbygd stacji. Dorastało społeczeństwo stacji i wiele małych branż. Nadal istnieje wiele wspomnień z tego czasu zachowane w Hovmansbygd, a po drugiej stronie rzeki Ebbamåla jest dziś tętniąca życiem pamięć przemysłowa i popularne miejsce dla odwiedzających.

Ruch kolejowy przez Hovmansbygd zakończył się w 1979 roku, a teraz stary tor jest szacowanym szlakiem pieszym i rowerowym.