Mörrumsåns övre dalgång, Naturreservat

Wanneer u het natuurgebied bezoekt De bovenste vallei van de Donkere Kamer stelt u in staat om zowel de rivier als de laaggelegen kustlanden en blokrijke boshellingen langs de oude banaan door het gebied te ervaren. Natuurlijke waarden zijn hoog en culturele geschiedenis is lang.

Natuurreservaat De bovenste vallei van de Dark Room is een amper drie kilometer lang natuurgebied met wildernis in de noordelijke grensregio's van Blekinge. In het zuidwesten grenst het natuurgebied direct aan het natuurgebied Mörrumsån Ebbamåla. In het zuiden, Käringahejan Natuurreservaat en vervolgens de Dalwallow van het Natuurreservaat Mörrumsån, die samen volgt de Mörrumsån race zuid voor nog eens 14 kilometer.

IJs en blocky steile

De brongebieden van Mörrumsån liggen in het noorden van Småland, op 18 km van de outlet in Pukaviks Bay in de Oostzee. De drie lagere mijlen passeren Blekinge. Het natuurreservaat Mörrumsån strekt zich uit van Hovmansbygd tot aan de grens met Kronoberg. Ån volgt een duidelijke crackdal, waar de hoogste hoogte partijen stijgen 35 meter boven de vallei bodem. Tijdens de ijstijd viel er een ijsje in de vallei en liet ijsafzettingen achter, gevormd in gruizige vliegtuigen en terrassen. Deze werden toen goed opvallend en cultivatielanden die van nature bevrucht werden toen de rivier regelmatig overstroomde bij hoogtij. De hellingen en steile hellingen van de valleien bestaan uit magerere moerasgebieden, die meestal rijk of grote blokken zijn. Ze waren ook waardevol in de oude boerengemeenschap. Ze pakten hout en hout en lieten de dieren gaan op het bos en beta.

Artrik Å en hellingbossen

Mörrumsån is de grootste rivier van Blekinge en een van Zweden. Binnen het natuurreservaat is de rivier rustig met een paar gehaaste feestjes. Long-shoot vegetatie schijnt over grind en stenen bodems. In het water groeit ook pijl bladeren en langs de randen staat het voor de Mörrumsån karakteristieke slang safsa. Naast de bekende Mörrumsålaxen zijn er hier ook verschillende rendier-intensieve en zuurgevoelige soorten, zoals de dikke schildermuis. Het is een zwaar bedreigde grote muis die een van zijn sterkste voorraden in het land in Mörrumsån heeft. Forsärla, streamers, grote krassen en boorknip zijn blij om langs de rivier te blijven, evenals klanken en verschillende vleermuizensoorten, zoals zuidelijke pijpleiding en randvleermuizen.

Op eilanden en langs de stranden zijn er overstromingsbossen, videbusk landschappen en open, begraasde gazons. In de rijkbloeiende overstromingen gedijen een grote hoeveelheid vlinders, maaltijden en andere dieren. Hoger gelegen gronden worden gekenmerkt door gemengde bossen, met een groot element van boswind, evenals pijnboom-oclesiastische bossen. In de hellingen en steile hellingen is het moeilijk geweest om de bosbouw te bedienen, dus dit heeft grotendeels het oorspronkelijke bos verlaten. Hier zijn dus zeer hoge natuurlijke waarden, met veel soorten volledig afhankelijk van oude natuurlijke beboste kostbare bossen en dennenbossen, zoals compacte tag spons, grof stof, druivenflits, almlaf, schors graanduif, glanzende vlek, zeetulp lav en westerse huis mos.

Grenstarieven en vervoersroutes

De bovenste vallei van de Dark Room is gelegen in oude Deens-Zweedse grensregio's. De eilanden in het zuidelijke deel van het gebied, zoals de Kastellet en de Rustningsholmarna zijn vergelijkbaar met oudere zorgen.

Het suikerriet is al lange tijd belangrijk voor de zalmvisserij en als transportroute. Van de noordelijke grens tot Hovmansbygd was er een vlootgoot, die nog steeds in het water te vinden is.

Het dorp Hovmansbygd, in de zuidelijke delen van het reservaat, is een goed voorbeeld van het belang van water en spoorwegen voor de sociale ontwikkeling van de 19e en 20e eeuw. Toen de smalspoorlijn Karlshamn-Vislanda werd geopend in 1874, Hovmansbygd een station. Een stationsmaatschappij en een aantal kleine industrieën groeiden op. Toch zijn er veel herinneringen uit deze tijd bewaard gebleven in Hovmansbygd, en aan de andere kant van de rivier de Ebbamåla is vandaag een levendig industrieel geheugen en populaire bezoeker bestemming.

Het treinverkeer door Hovmansbygd eindigde in 1979 en nu is het oude spoor naar schatting een wandel- en fietspad.