W rezerwacie przyrody Spångabäcken istnieją duże szanse na zobaczenie pięknego motyla deski popielniczkowej. Larwy wymagają ciepła i żyją na słońcu małe krzewy popiołu i olvone. Dorosłe motyle szukają nektaru w różnych kwiatach. Motyl jest bardzo rzadki i obecnie występuje tylko w kilku obszarach Örebro i Sztokholmu.

Kilka rzadkich motyli

Motyl deski popielniczej jest prawdziwą rzadkością spångabäcken. W całej Europie Zachodniej gwałtownie spadła i jest bardzo rzadka. Przyczyną jest rozmycie terenów leśnych i inne zmiany krajobrazu. W rezerwacie można również zobaczyć wodór i motyl sadzy. Są one również rzadkie i upadły, aczkolwiek nie tak dramatyczne, jak motyl popiołu.

• Ciepłe światła

Powszechnym motyle netto jest to, że larwy wymagają dużo ciepła do rozwoju. Ścieżki w Spångabäcken mają wysokie promieniowanie słoneczne i są rozbierane przez śliski i inny las, gdzie może się naprawdę gorąco w odcieniach. Korzystny jest również rzadki chrząszcz asfaltowy, którego larwy żyją pod opalaną korą u podstawy szorstkich szparagów.

Pyszne chipsy

W dolinie, Spångabäcken biegnie w naturalnym, krętym wyścigu. Wzdłuż miednicy jest mnóstwo ziołowych chipów powodziowych z kulkami masła i ilością lęku. Wymiana ma kluczowe znaczenie dla istnienia motyla wodorowego, ponieważ jest to jedyne pożywienie, które jest dobre dla larw motyla. Bogactwo różnych ziół sprzyja rzadkim motylom rezerwatu, ale ma również duże znaczenie jako nektar i źródło pyłku dla wielu innych owadów.

Sprickdal ze starą plażą

Dolina koca jest jak trzask. Różnica wysokości między doliną a koroną stromej strony zachodniej jest bliżej 60 metrów. Na zboczu można śledzić tzw. najwyższą linię brzegową, starą ścianę morską, na której morze było najwyższe po ostatniej epoce lodowcowej. Wzdłuż sondaży rośnie między innymi dmuchawa i bijący.

# Dostępność

Strumień skoku należy do Poziomu 1 Rady Administracyjnej hrabstwa wyrównywania rezerwatu przyrody hrabstwa, co oznacza, że rezerwa nie posiada zewnętrznych obiektów rekreacyjnych.