Tjärdal

Trätjära był od średniowiecza aż do połowy XIX wieku Szwecji najważniejszych towarów na eksport. Smoła została wywieziona głównie do dużych krajów jezior, takich jak Anglia i Holandia. Szwecja była światowym liderem w eksporcie smoły do końca XIX wieku, a ważnymi portami były Kalmar, Visby i Karlshamn. Smoła jest stosowana zarówno w impregnacji drewna, jak i w warsztacie naprawczym, ale także w kontekście medycznym, ponieważ ma działanie bakteriobójcze i łagodzi swędzenie.

To, co tu widzicie, to dolina smołowa. Były używane przez dekady i im dłużej były używane, tym lepiej. Dolina smoła była zazwyczaj budowana na zboczu, aby uzyskać naturalne zbocze. Na dnie leżały kamienie i glina, nawet pięści i ślady sufitu mogły być użyte, tak, że smoła przepływała do najniższego punktu doliny smoły. To było ważne, żeby nic nie wyciekło.

Potem stare sosny są ściśnięte do drewnianych wędrownych w dolinie smoły. Aby zapieczętować dolinę smołą umieszczono na niej torf i glebę. Po tym wszystkim, dolina smoła została zapalona i wtedy zaczął się intensywny monitoring. Ważne było, aby nie spłonęła w dolinie smoły, ale tylko świeciła. Kiedy dolina smoła staje się wystarczająco gorąca, smoła została wyciśnięta z drewna. Smoła zbiegła w rynsztoku i zebrała się w cienki. Po kilku dniach, cała smoła została wyciśnięta i było tylko węgiel. Jednakże węgiel drzewny był szacowanym produktem ubocznym i był stosowany do kucia.