Granhults kyrka och hembygdsgård

Kościół Granhulta jest niezwykle dobrze zachowanym drewnianym kościołem z 1220 roku i jest najstarszym kościołem Szwecji. Obecnie obszar wokół kościoła jest określony jako interes narodowy w kulturalnej opiece zdrowotnej.

W całym kraju istnieje tylko dziesięć mniej lub bardziej zachowanych drewnianych kościołów.

Ściany kościoła składają się z leżącego drewna, które jest płaskie. Węzły są gładkie i lakierowane. Długi dom ma prawie 10 metrów długości, co prawdopodobnie było spowodowane maksymalną długością godziny, jeśli nie chcesz robić śrub.

Karta, która ma wymiar 4,4 metra, początkowo była pomieszczeniem z małym łukiem triumfu otwierającym się na długi dom. W ten sposób odwiedzający kościół mogli stać w stosunkowo ciemnym, długim domu, a przez to małe otwarcie utrzymać w kontakcie z zachowaniem księdza. Wjazd kobiet był na północnym, długim murze i miał tylko 160 cm wysokości, w porównaniu do 180 cm u mężczyzn. Cztery wysokie umieszczone okrągłe otwory łukowe były od samego początku jedynymi światłami w kościele.

Hagioskop na południowej ścianie ziarna jest odosobnieniem dla ludzi, którzy z jakiegoś powodu zostali zawieszeni z kościoła, na przykład z powodu choroby zakaźnej, ale nadal chcieli śledzić Mszę św.. Wymienione szczegóły są dobrze widoczne na ścianach wewnątrz.

• Odbudowa i ekspansja na przestrzeni lat: * *
• Odbudowa i ekspansja na przestrzeni lat: * *
• Sacristian * został prawdopodobnie wzniesiony w XVII wieku, kiedy otrzymał również swoje malowidła z motywami m.in. z "Syndafallet" i "ofiara Abrahama". Dostępny jest również piękny obraz dachowy z XVIII wieku.
• Sacristian * został prawdopodobnie wzniesiony w XVII wieku, kiedy otrzymał również swoje malowidła z motywami m.in. z "Syndafallet" i "ofiara Abrahama". Dostępny jest również piękny obraz dachowy z XVIII wieku.
• Stos dzwonowy został zbudowany w 1703 roku, ale jest prawdopodobnie repliką poprzedniego stołka dzwonowego. Dekoracje zegarka wskazują, że jest średniowieczny. W protokołach skarpet z końca XIX wieku i początku XIX wieku można przeczytać, że były problemy z nieostrożnymi pierścieniami i tzw. okynnes dzwonienie. W marcu 1818 roku, zakończył się tak niestety, że Anders Nilsson zadzwonił tak beztrosko, że zegar poszedł na wzgórze i pękł w dwóch częściach. Zegar został przywieziony aż do Jönköping na casting. To było drogie dla zanurzenia, które mogło stanowić połowę kosztów odlewu.
• Stos dzwonowy został zbudowany w 1703 roku, ale jest prawdopodobnie repliką poprzedniego stołka dzwonowego. Dekoracje zegarka wskazują, że jest średniowieczny. W protokołach skarpet z końca XIX wieku i początku XIX wieku można przeczytać, że były problemy z nieostrożnymi pierścieniami i tzw. okynnes dzwonienie. W marcu 1818 roku, zakończył się tak niestety, że Anders Nilsson zadzwonił tak beztrosko, że zegar poszedł na wzgórze i pękł w dwóch częściach. Zegar został przywieziony aż do Jönköping na casting. To było drogie dla zanurzenia, które mogło stanowić połowę kosztów odlewu.

Dom został zbudowany w 1723 roku. Można zobaczyć fasadę, że krowa ma własny dom broni od jakiegoś czasu. Stare zdjęcie poniżej pokazuje, że ziarno miało wtedy małą powierzchnię, która została zburzona w 1950 roku.

• Okna * * zostały wstawione w XVIII wieku, ponieważ były również pionowe wzmocnienia ścian. W miejscu, gdzie znajduje się ołtarz, było okno.
• Okna * * zostały wstawione w XVIII wieku, ponieważ były również pionowe wzmocnienia ścian. W miejscu, gdzie znajduje się ołtarz, było okno.
• Stigluckan * *, który przechodzi na cmentarz, został zbudowany w 1731 roku. Technologia, z którą stygmat jest związany jest powszechne w północnym krajobrazie przybrzeżnym, ale bardziej niezwykłe w Småland. Przyjrzyjcie się uważnie i możecie zobaczyć, że długie ściany pochylają się na zewnątrz i budynek jest zatem szerszy na suficie stopy niż na syllstock. Jeśli staniesz przed koleją i spojrzysz na kamienną ścianę po prawej stronie, możesz upiększyć kroki w ścianie. To się nazywa samorozlewające się schody * *. Nazwa pochodzi od starego imienia ludzi, którzy odebrali sobie życie, poświęcenia. Samobójstwo było od dawna postrzegane jako zbrodnia przeciwko chrześcijaństwu i Bogu, i to było powszechne dla tych ludzi nie być pochowanym w uświęconej ziemi, ale mieć ich ostatni odpoczynek poza murem cmentarza. W Granhulcie byli oczywiście bardziej wyrozumiali i pozwolili na pochowanie ich na cmentarzu, ale trumna nie mogła być noszona przez pętlę, ale została przeniesiona przez ścianę.
• Stigluckan * *, który przechodzi na cmentarz, został zbudowany w 1731 roku. Technologia, z którą stygmat jest związany jest powszechne w północnym krajobrazie przybrzeżnym, ale bardziej niezwykłe w Småland. Przyjrzyjcie się uważnie i możecie zobaczyć, że długie ściany pochylają się na zewnątrz i budynek jest zatem szerszy na suficie stopy niż na syllstock. Jeśli staniesz przed koleją i spojrzysz na kamienną ścianę po prawej stronie, możesz upiększyć kroki w ścianie. To się nazywa samorozlewające się schody * *. Nazwa pochodzi od starego imienia ludzi, którzy odebrali sobie życie, poświęcenia. Samobójstwo było od dawna postrzegane jako zbrodnia przeciwko chrześcijaństwu i Bogu, i to było powszechne dla tych ludzi nie być pochowanym w uświęconej ziemi, ale mieć ich ostatni odpoczynek poza murem cmentarza. W Granhulcie byli oczywiście bardziej wyrozumiali i pozwolili na pochowanie ich na cmentarzu, ale trumna nie mogła być noszona przez pętlę, ale została przeniesiona przez ścianę.
• Kaplangården * *
• Kaplangården * *

Kaplansgården jest teraz używany jako ogród domowy. Pojedynczy domek został zbudowany na początku XVIII wieku i był rezydencją księdza do 1912 roku. Nazwa "kaplan" pochodzi od starej nazwy "chapelle", która była doradcą pastora.

Mapa z 1820 roku pokazuje, że na działce znajdowały się jeszcze trzy budynki, z których jedna to stodoła.

Dobrze zachowane przepełnione mieszkanie na poddaszu po prawej stronie miasta jest zdeterminowany wiekiem, aby wiedzieć, że drewno jest przerywane w zimie 1766- 1767.

Mieszkańcy przejęli budynki w 1950 roku.