Sjöbrånen

Dalej na południe, znajdziemy kolejną suszę, ale tym razem w ruinach. Jabłko, krzew tlenowy, piec i kamienna piwnica. Niektórzy ludzie biorą to dla natury, aby odzyskać miejsce, gdzie pokolenia ciągnęły swoje dni. W 1830 roku jezioro jest po raz pierwszy wspomniane. Peter Håkansson mieszkał ze swoją Anną. Pomimo kilku dzieci i małych domków, nie było miejsca na mieszkania; wdowa Lena Håkansdotter z jego trójką dzieci. Pod koniec XIX wieku Peter Johansson przeprowadził się tu ze swoją rodziną. Peter był pierwszym pracownikiem gminy. Świnie i wątki zainteresowane pracą w Niemczech, śledził i kierował miejscem.

Suche lato 1914 wybuchł gwałtowny pożar lasu i Peter uciekł z gardła na Grimmansmålasjön. Jak w przypadku cudu, mieszkał tu do śmierci kilka lat później. Ale ogień nie zawsze musiał być zła, jak sugeruje nazwa Sjöbrånen. To nasi bracia na wschodzie nauczyli nas techniki oszustw, aby spalić las w uporządkowanych formach, aby hodować żyto i roje w popiele. Ale szczęście było krótkotrwałe. Po trzech, czterech latach dużych zbiorów, ziemia była zubożona, trawa zrobiła swoje wejście i mogła być użyta do zimowego jedzenia zanim las ponownie przejął kontrolę.