Svedjebodarna

Svedjebogarna jest najbardziej wysuniętym na południe dziedzińcem wielkiej i bardzo słabo zbudowanej góry Fager. Na przełomie 1806- 1812 Svedjebogarna, składająca się z bardzo starych, starych i pięknych szarych budynków, miała pięciu akcjonariuszy z Svedjebyn.

Kiedy właściciele Skallbogarny, na wschód od Svedjebogarny, kupowani z Gagnef, ciągnione wózki z cięższymi zapasami zawsze przejeżdżały przez Svedjebogarnę.

W stodołach wielkiego otwartego gwałtu często organizowano taniec. Tutaj młodzi ludzie z okolicznych wiosek i mieszkańców spotkali się w pobliskich lasach i wsiach Finnsland.

Obecnie, większość dużych i dla warunków krajowych są niezwykle wyrównane pola zalesione. Jednak liczne i bardzo duże progi uprawy świadczą o ogromnej uprawie minionych pokoleń.

Britta Ahlkvist była ostatnią postacią Svedjebogarny. Miała zwierzęta na pastwisku na tyłach kraju do końca lat 40. To była letnia praca do lat 70.

W przypadku kulturalno-historycznej analizy środowiska uznano, że Svedjebogarna leży w interesie krajowym. Interesujące są również liczne stare rzeźby w ścianach drewnianych.