Övragård, Naturreservat

In het natuurgebied Övragård is er veel te ontdekken! Hier is een van de weinige plantenlocaties van het land voor de acuut bedreigde soorten naaldgroei en spannende sporen uit de ijstijd. Het reservaat heeft geen gemarkeerde paden, maar het is gemakkelijk om in het open landschap te komen.

Aan de zijkanten van de Brostorpsån liggen weilanden met een kleine coupe. De waterloop gaat in bochten en windt zijn weg door het landschap, als een slang in beweging. Over de Brostorpsån is een brug in het westelijke deel van het reservaat.

behoefte en haar

De open bossen zijn de meest waardevolle omgevingen in het reservaat. Er is een groeiende naald die alleen voorkomt op tientallen plaatsen in het hele land. Alle zijn in de Veinge sok en in Övragård is er een van de grootste voorraden. De kleine low-plant, branchy bush is gemakkelijk te herkennen met zijn gele bloemen en jam tags. Op een heuvel in het oostelijke deel van het reservaat bloeit het eind mei even overvloedig. Onder de lies groeit ook haar ginst dat begint zijn bloei in begin juni. Het mist tags en is meer laag dan zijn ongebruikelijke familielid. Hier vindt u ook angst en hagmark planten zoals opvallend gefibbel, slaan jongen, angst en terug uur.

Zie de vogel

In het reservaat is er een rijk vogelleven. Hier broeden de ongewone soorten bomen, rafting en dubbele stuwkracht. Op de zandbodem van Brostorpsån spelen zalm, forel en zeeforel.

Waarschuwing en droog

Tijdens de 19e eeuw waren er verschillende molens en droogden langs Brostorpsån. Gedurende deze tijd waren er zowel woningen met velden en weiden, als outlands met begraasde hagedissen. Stengärdesgårdar, fossiele velden en teeltdrempels bestaan nog steeds en getuigen hoe het land in de oudheid werd gebruikt.

Tracks na het ijs

Het reservaat ligt 50-60 meter boven zeeniveau. Dit niveau komt overeen met de locatie van het zeeoppervlak ten tijde van het laatste smelten van het binnenlandijs. Windnetten van heuvels en heuvelruggen werden gevormd door goed gesorteerd zand, grind en steen naast het ijs. Er zijn ook een paar dodenputten. Dit zijn geologische formaties die ontstonden toen het ijs zich terugtrok. Soms werden grote ijsbergen losgekoppeld van de gletsjer, het zogenaamde bewegende ijs. De onbeweeglijke ijsberg heet dood ijs, en rond het grote dode ijsblok, zand en sediment werden soms verzameld uit de ijsrivieren. Het sediment verstevigde rond het dodenblok en toen het ijs uiteindelijk smolt, waren er nog steeds grote kuilen in de grond.

De reserve bevat ook sporen van de inkomsten die tussen de jaren vijftig en zeventig in het gebied plaatsvonden.