Nidingen, Naturreservat

Nidingen is een van de beste borgen van Halland. Na de vrede in Brömsebro, in 1645, kwam Nidingen onder Zweeds bestuur en werd Zweden eerste vier zetels. Vanwege het gevoelige vogelleven, toegangsverboden op het grootste deel van het eiland in de periode van 1 april tot 15 juli. Zomer boottochten naar Nidingen

Bij Nidingen is er een rijk vogelleven. Het eiland herbergt grote voorraden kentieke doornen, tobisgras en kleine schrapers. Daarnaast is hier Zwedens enige kolonie van dertig meeuwen. Al meer dan 30 jaar is er een vogelstation. De Ornithologische Vereniging van Göteborg is bezig met ringetiketten, onderzoek en andere vogelstudies. In 2016 werden bijna 9.000 vogels door 110 verschillende soorten genoemd. Lees meer over het vogelstation op de website van de vereniging.

In de zomer zijn er ook zeehondenkolonies op het eiland. De flora van het eiland bestaat voornamelijk uit zee strand planten zoals strandbeten, strandkool, trift, marrisp en strand mout.

Verraadriffen

Het eiland is ongeveer een kilometer lang en driehonderd meter breed en is waarschijnlijk een eindmoraine die is opgeslokt. Er worden voorzieningen gevormd voor en aan de gletsjerrand wanneer de ijskap het opgeloste materiaal er voor drukt terwijl het groeit. Dit verklaart deels de veranderende en verraderlijke riffen in de buurt. Ondanks het feit dat een vuurtoren in de geschiedenis van Nidingen op het eiland is geweest, hebben zich meer dan 600 scheepsongevallen voorgedaan in de wateren rond het eiland. Dit wordt weerspiegeld in de graven van het eiland. Onder deze kunnen worden genoemd "het graf van de priester" op de kaas en "het Hollandse graf" in een van de vierde aardappellanden.

Eerste vuurtoren in de jaren 1600

Reeds in 1624 namen de Denen de eerste vuurtoren over, die bestond uit twee houtbrandende zogenaamde Vippfyrar. In 1834 werden twee vuurtorens gebouwd, deze bouwen tegenwoordig herinneringen. Ondertussen werd een groter woongebouw gebouwd voor het vuurwerk en hun families. Het aantal inwoners in Nidingen was groot. In 1916 waren er drie families op het eiland en maar liefst 23 kinderen. Naast de taken werden diverse taken opgedragen aan overmatig eten. Ze kweekten bessen, groenten, visten en jagen op zeehonden en zeevogels. De rails gaven geld voor de deken en huid.

Niemand woont op het eiland vandaag.

Na de Tweede Wereldoorlog in 1946 werd een belangrijke modernisering van de vier-place uitgevoerd, waaronder een nieuwe vuurtoren. In 1973 verdween het vuurwerk zelf toen de vier werden geautomatiseerd. Toen de vier automatisch waren, bestond de taak voornamelijk uit regelmatige rapportage aan SMHI en de marine. In 1996 werden ze geautomatiseerd en er zijn geen permanente accommodaties op het eiland.