Kvarnaberget, Naturreservat

De Kvarnaberget bestaat voornamelijk uit het zogenaamde krattekbos dat tussen de 100 en 150 jaar oud is. De eikenstammen zijn scheef en clan. De bijzondere vormen van de bomen komen van langzaam groeien op mager terrein terwijl het gebied is ingezet. Er zijn geen gemarkeerde gewrichten in het reservaat, maar het relatief schaarse bos is gemakkelijk binnen te komen. Mis het Hall Corps niet in het zuidelijke deel van het reservaat, een spannende en schilderachtige omgeving.

Het bos op de Kvarna berg is natuurlijk verjongd. Bomenstammen zijn kortgroeid, clan en vaak scheef en verdraaid. De soms bizarre vormen van de bomen zijn te wijten aan het feit dat ze langzaam groeiden op magere grond, maar zelfs de voormalige outland biet heeft bijgedragen aan het bijzondere uiterlijk van de bomen. Het is mogelijk dat de boeren hier ollonvarkens hebben gehad die door hun gesel de eik hebben geholpen zich te vestigen.

Belangrijk bos

De leeftijd van het bos en het feit dat het niet in hoge mate door de bosbouw is aangetast, hebben het belangrijk gemaakt voor de flora en fauna. Er zijn veel interessante mossen, korstmossen en schimmels op de oude eiken. Onder de zeldzamere soorten kan worden genoemd mossellav, gritty lundlave, grote knoopplaat en schimmel eiken huid.

Breek op de bodem van het ravijn

De vallei in het zuidelijke deel van het gebied is van een vreemde klap met grote mos-geklede blokken en tot vijf meter hoge rotswanden in het oosten, zelfs deze volwassenen met zwelling mos matten. Hier op de bodem van het ravijn, is men omringd door oude eiken en een en ander klibaal, asp, x-stralen en gedoe. De stilte is bijna compact, slechts een kleine stroom poriën gaat langzaam door de gootsteen naar een kleine amandel waar je in de zomer de waterklaverbloem in het wit kunt zien.

Voor een lange tijd bevrijd

In de jaren veertig, vrede Het domeinbestuur (later het domeinkantoor) Kvarnaberget. In het besluit werd gewezen op de toen 100 jaar oude eikenbossen "van onderscheidende horror" als een waardevol element in een regio waar grote gebieden anders met sparren werden beplant. In verband met de oprichting van het domeinagentschap in de jaren negentig werd een overeenkomst met de staat ondertekend en Kvarnaberget werd herschikt als een natuurreservaat. Eind 2008 breidde Kvarnaberget uit van 9 hectare tot 45 hectare en omvat nu het zuidelijke reservaat Hallaskår. Ook hier groeit een meer dan 150 jaar oud eikenbos met stammen die sluw en krom zijn, zogenaamde kraterbossen. Aan de zuidwestelijke grens van het gebied, een kleinere crackdal heeft gegeven Hallaskår zijn naam.

Tönnersjöheden is bebost

Hallaskår vormt samen met het eikenbestand van Kvarnaberget een residu van vroeger grote eikenbossen. Al in 1940 bleef 150 hectare eikenbossen over. Volgens oudere handelingen uit het onderzoek blijken de eikenbossen echter de eerste generatie bossen te zijn na de ljunghing. Het gebied lijkt bosloos te zijn geweest in de 17e eeuw, een voorwaarde die werd versterkt in de 18e en 19e eeuw toen de uitgestrekte Tönnersjöheden verspreid in het gebied. Het is echter waarschijnlijk dat eik op steengroeves en in andere moeilijk bereikbare gebieden, zoals Hallaskår, is gebleven. In de jaren 1840 nam de weidedruk af en begon Tönnersjöheden langzaam weer te groeien.

Het is toegestaan één nacht te tenten overeenkomstig het Hof van Beroep.