Jällsjö, Naturreservat

Jällsjö is een heuvelachtig bosgebied dat voornamelijk bestaat uit oudere boekbossen. Het reservaat ligt iets meer dan een kilometer van de boekbossen van Åkulla, een van Zwedens belangrijkste boekbossen. In Jällsjö zijn geen gemarkeerde paden, maar het is relatief gemakkelijk om rond te dwalen in het schaarse boekbos.
Jällsjö ligt iets meer dan een kilometer van de boekbossen van Åkulla, met meer dan 800 hectare beschermd hardhout. Oliebossen zijn de verzamelnaam van een tiental soortgelijke natuurreservaten gelegen in hetzelfde gebied en zijn vandaag een van de grootste bossen in Halland.

De leeftijd van de boom varieert

In Jällsjö is het het boek dat domineert, maar op de hoogten en randen naar open grond is er ook wat bergsport. De grond is bedekt met bosbessenrijst. De leeftijd van bomen varieert, er zijn oude bomen die ongeveer 150 jaar oud zijn, maar ook bomen die ongeveer 40 jaar oud zijn. In het reservaat is er ook een gebied met groen bos.

Ongebruikelijke en bedreigde soorten

In verschillende delen van het reservaat zijn er oude, holten en dode bomen, de laatste in de vorm van vlammen, droge koeien en hoge badkuipen. Veel ongewone bossoorten zijn afhankelijk van dood hout. Het hout wordt afgebroken door verschillende schimmels, wat het gemakkelijker maakt voor insectensoorten die het hout op verschillende manieren gebruiken. De insecten, op hun beurt, trekken vogels aan, die zoeken naar voedsel in het luxueuze hout. In Jällsjö hebben ze zowel rode soorten als bossoorten gevonden, waaronder pluimvee, plat pluimvee, boomporno en boekspring.

Tracks van voor

In het gebied zijn veel oude overblijfselen. In de bossen zijn er drie gebieden met fossiele landbouwgrond, ze worden voornamelijk beschouwd in de vorm van de teeltdrempel en in de centrale delen van het gebied zijn er twee holle wegen. Toen de boer uit de oudheid een veld moest opruimen, verwijderde hij de stenen die in de weg van de cultivatie lagen en legde ze in de draad. Vakantiewegen zijn oude routes gevormd door het feit dat mensen schoenen, clusters en wagenwielen geërodeerd paden als ze wandelen op de hellingen.