Finntorpets fäbod

De teelt van Finntorpet had eind 1640 moeten beginnen. Het werd voor het eerst schriftelijk genoemd in 1655. Uit oude documenten blijkt dat Per Pålsson in 1661 in Degerbergstorpet woonde.

Negen jaar later werd het pand te koop aangeboden en gekocht door Anders Persson van Stora Tuna.

In 1686 klaagde Johan Eriksson dat hij hier niet alleen kon zijn voor het beest. Hij had het waarschijnlijk over roofdieren.

Finntorpet had negen aandeelhouders, allemaal van Djurås.

In de zomer van 1933 werden nog vier boerderijen gebruikt voor de landbouw. Zes partners uit Djurås en één uit Djurmo hadden in totaal 23 koeien en drie vaarzen in Finntorpet.

Wanneer Petters Britta Olsson, geboren in 1883, herfst 1944, buffed huizen met de dieren... vier-vijf koeien en een paar jonge dieren. De vier overige hutten droegen de klinkende namen "Petters Pers," "Mo-Jans," "Jöns-Pers" en "Mo-Saras."

Finntorpet heeft een zeer grote culturele en milieuwaarde en Dalarna Museums milieuanalyse werd geclassificeerd als een nationaal belang.