Kapellbron

/ Kapellbron

Most Kapella jest pierwszym mostem Arbogi. Kiedy został zbudowany, nie wiemy. Najstarsze budynki Arbogi znajdowały się na północ od rzeki i dopóki budynek był tam skoncentrowany, nie był potrzebny żaden most. Ale w pewnym momencie, być może na początku XIV wieku, potrzebny był stały most. W protokołach i pamiętnikach na przestrzeni wieków Most Kapell nazywany jest po prostu "bronem", czasami "dużym mostem" - to było wtedy, gdy nastąpił skok lub tymczasowy, niewielki most nad rzeką. Ice and high tide went hard to the bridge and the Magist Protocol texts that the city was enforced to remont the bridge. Stary most został nazwany dopiero w 1899 roku, kiedy "Nowy Most" został ukończony, obecny Herrgård Bridge. Spójrz pod prąd na zachód. Następnie patrzysz w prawo między dwoma najbliższymi właściwościami na Västerlånggatan karze wodnej, pozostałości z zespołu miasta Magnus Eriksson, który około 1350 zdecydował, że będzie co najmniej 12 metrów między domami (1 aln, "długość łuku" 25- 30 cm). Rzeki były ważne, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się ognia, jeśli zaczął się palić. Ale były one również ważne dla wszystkich, nawet tych, którzy żyli trochę dalej, aby mieć dostęp do wody rzeki. Nad rzeką zachowano kilka podgrzewaczy wody. W domu po lewej, w 1724 roku artysta Per Krafft był starszy, był największym malarzem portretów XVIII wieku wraz z synem Per Krafft młodszy i Alexander Roslin. W średniowieczu nieruchomość ta była własnością klasztoru Ramundeboda w Finnerödja w Tiveden, jedynego kościoła antonitów w Szwecji. Trochę dalej w lewo, można zobaczyć zbieracz wody z długim wałem: wszystkie zwierzęta gospodarskie i uprawy, ale także ludzie potrzebowali dużo wody. Trochę dalej w środku rzeki widać kamień. W letnie wieczory Pokład tam i grać - ale tylko ten, który naprawdę wierzy, że okładka jest tam, że może go zobaczyć i usłyszeć! Oprócz Näckstenen zobaczysz Strömsnäsbron, który został ukończony około 1980 roku. Tuż za nim, Arbogaån robi wielki łuk, który dał miastu jego nazwę, arbughi, [miasto przez] łuk. Spójrz w dół rzeki, w kierunku wschodnim, zobaczysz Herrgårdsbron, drugi most miasta, który został ukończony w 1899 roku. Przed tym, wioślarskie masy jakiegoś grosika zgniły ludzi nad rzeką - teraz stali się bezrobotni. Blisko prawej jest biblioteka, salon Arbogi - ale nie musisz zdejmować butów, kiedy wchodzisz! Cała południowa część Arbogi została uderzona 12 maja 1650 r. przez straszny pożar, który zniszczył praktycznie każdy dom z wyjątkiem wschodniej rezydencji. Dok załadunkowy wzdłuż północnej części rzeki, Ladbron (niemieckiej stodoły = loda), był z portu średniowiecza Arboga. Miasto miało 24 własne buty, a w miesiącach letnich było to tętniące życiem działanie na Ladbronie: nośniki żelaza przewożone na pokładzie gwiazd z Bergslagen lub nosił sól, ziarno i inne dostawy, które zostały następnie sprzedane na rynkach Bergslagen. Niektóre kobiety sprzedały Arbogakringlor i piwo żeglarzom i pracownikom w porcie. Magazyn portowy jest nadal zachowany wzdłuż Ladbron. Kiedy kolej przybyła do Arboga w 1857, port został przeniesiony kilkaset metrów na wschód. Daleko w XX wieku było kilka mostów rzecznych, mycia doków, w rzece. Przez cały rok, nawet w zimie, można było zobaczyć świnki, córki i matki leżące na kolanach i płukanie ubrania, pościel i inne pranie: z klapsy, klepili pranie, wędrowali i płukali, klaskali, wściekli i płukali... Wtedy ciężkie i mokre pranie zostanie zalane do domu do suszenia. Pięknie zdobiony kawałek drewna był w przeszłości regularnym darem dla przyszłej panny młodej.