Kapellbron

Kapellbron

De Kapellbrug is de eerste brug van Arboga. Toen het werd gebouwd, weten we het niet. De oudste gebouwen van Arboga waren ten noorden van de rivier, en zolang het gebouw daar geconcentreerd was, was geen brug nodig. Maar op een gegeven moment, misschien aan het begin van de 14e eeuw, was een permanente brug nodig. In protocollen en dagboeken door de eeuwen heen wordt de Kapellbrug simpelweg de "Bron" genoemd, soms de "Big Brug."Het was toen er een sprong was of een voorlopige kleine brug over de rivier. IJs en vloed gingen hard naar de brug en het Magistraat protocol getuigt dat de stad vaak werd gedwongen om de brug te repareren. De oude brug werd pas in 1899 genoemd toen de "Nieuwe Brug" werd voltooid, de huidige Herrgård brug. Kijk stroomopwaarts naar het westen. Dan kijk je rechts tussen de twee dichtstbijzijnde woningen op Västerlånggatan een waterstraf, een overblijfsel van Magnus Erikssons stadsteam, die ongeveer 1350 besloten dat er op zijn minst 12 meter tussen de huizen (1 aln, De rivieren waren belangrijk om de verspreiding van vuur te voorkomen als het begon te branden. Maar ze waren ook belangrijk voor iedereen, zelfs voor degenen die een beetje weg leefden, om toegang te hebben tot het water van de rivier. Diverse boilers worden bewaard langs de rivier. In het huis aan de linkerkant, in 1724 de kunstenaar Per Krafft was de oudste, hij was de grootste portretschilder van de 18e eeuw samen met zijn zoon Per Krafft de jongere en Alexander Roslin. Tijdens de middeleeuwen was dit eigendom van Ramundeboda Klooster in Finnerödja in Tiveden, de enige antonitische kerk in Zweden. Even verder naar links zie je de waterplukker met de lange schacht: alle boerderijdieren en gewassen, maar ook de mensen hadden veel water nodig. Een beetje weg in het midden van de rivier zie je de sleutelsteen. In de zomeravonden Het dek daar en spelen Naast de Näckstenen ziet u de Strömsnäsbron, die rond 1980 werd voltooid. Net voorbij het, Arbogaån maakt een grote bocht die de stad zijn naam, arbughi, [de stad door] de boog heeft gegeven. Kijk stroomafwaarts, in de richting van het oosten Away, ziet u de Herrgårdsbron, de stad tweede brug die werd voltooid in 1899. Daarvoor hadden de roeimassa's van een cent mensen over de rivier laten rotten. Nu werden ze werkloos. Dicht bij de rechterkant is de bibliotheek, Arboga Het hele zuidelijke deel van Arboga werd op 12 mei 1650 getroffen door een verschrikkelijke brand, die vrijwel elk huis vernietigde, behalve het oostelijke landhuis. Het laadperron langs het noordelijke deel van de rivier, Ladbron (van de Duitse schuur = ladinga), kwam uit de haven van de middeleeuwen Arboga. De stad had 24 eigen laarzen en tijdens de zomermaanden was het een bruisende activiteit op Ladbron: ijzerdragers aan boord van sterren uit Bergslagen of droegen zout, graan en andere voorraden die vervolgens werden verkocht op de Bergslagen markten. Sommige vrouwen verkochten Arbogakringlor en bier aan de matrozen en arbeiders in de haven. Een port magazine is nog steeds bewaard langs Ladbron. Toen de spoorlijn in Arboga in 1857 arriveerde, werd de haven enkele honderden meters naar het oosten verplaatst. Ver in de 20e eeuw waren er verschillende klapbruggen, wasdokken, in de rivier. Het hele jaar door, zelfs in de winter, zag je varkens, dochters en moeders op hun knieën liggen en kleren, lakens en andere wasserettes spoelen: met de klap deden ze de was, dwaalden en spoelden, klapte, boos en spoelden ze... Dan wordt de zware en natte was onder water gezet om te drogen. Een prachtig versierd stuk hout was in het verleden een regelmatig freear geschenk aan de toekomstige bruid.