W rezerwacie przyrody Kville można doświadczyć krajobrazu uprawy na małą skalę, który był powszechnym widokiem w tych regionach w przeszłości. Na środku otwartego terenu znajduje się Kvilleken, najbardziej szorstki dąb szwedzki o obwodzie 14 metrów. To zdecydowanie najsłynniejszy olbrzym drzewny w kraju.
# Famous Tree
Kvilleken, lub Rumskullaeken jak to się również nazywa, jest nie tylko najszorstszy dąb Szwecji, ale prawdopodobnie również najstarszy. W 1928 roku Kvilleken został uznany za naturalną pamięć. W 2014 r. wiek drzewa oszacowano na 850 ± 100 lat. Drzewo mogło świętować swoje 1000. urodziny. W przeszłości Kvilleken był uznawany za świętego i trzeba było poświęcić się pod jego koroną. Ale drzewo służyło również jako łóżko narzędzia przez wieki, tak widok drzewa zmienił!
Bardziej cenne drzewa
Kvilleken może być najstarszym rezerwatem przyrody, ale jest jeszcze kilka innych starych, szlachetnych drzew. Większość z nich to dęby, ale także popiół, alm i płace. Wkręcona kora drzew jest obszarem roślin kilku nietypowych lawa, takich jak żółto-kędzierzawe paznokcie, sootlavs i almlawy. W ubytkach, które z czasem tworzą się na drzewach, między innymi mniejsze hackspant i spojrzenie są zagnieżdżone.
# Broken ground
Na trawnikach jest kilka śladów, które świadczą o wykorzystywaniu byłych ludzi. Zobaczysz wiele stosów kamienia. Kamienie zostały bardzo wyłamane z ziemi i umieszczone na wysokim progu uprawy. Zrobiono też wiele pracy, by wykopać rowy. Szyny i rowy mówią nam, że użyto pastwisk jako pól.
Kwiat
Latem, oferują otwarte, busky pastwiska na rzeź kwiatów. Oko zachwyt i zapach doświadczenie dla nas, niezbędne dla wszystkich owadów, które żyją z nektaru z kwitnących ziół i krzewów. Artrikast znajduje się przede wszystkim na progu uprawy i w południowo-wschodniej części pastwisk otwartych. Songtergubbe, czerwone myśliwce, dziewice to tylko kilka przykładów kwiatów. Pacyfik, słoneczne letnie dni trzepotać wiele różnych motyle wokół kwiatów, w tym mniej powszechne gatunki srebrnej biżuterii i mniejszych grzejników bękart.
Rumskullaek - największy i najstarszy
Pokój rzeźlaek lub Kvilleken, jak również nazywa się jest najstarszym i największym drzewem Szwecji i jednym z najbardziej obrzydliwych dębów w Europie. Obwód wysokości klatki piersiowej wynosi 14 metrów. Pod koniec lat 30. XX wieku przeprowadzono szczegółowe dochodzenie w sprawie wieku Kvilleken do 950 lat. Oznacza to, że do tej pory minęło 1000 lat i jest to prawdopodobnie jedyne tysiąclecie tego kraju.
Tysiąc lat temu Szwecja była zaludniona przez Wikingów, a minęło ponad pięćset lat zanim Gustav Vasa został królem. Tysiąc lat temu Kvilleken był małą rośliną. Teraz jest to wspaniały pomnik starego krajobrazu uprawy, i naszej historii. Jest teraz całkowicie pusty i jest teraz stagnated przez konstrukcji drutu, aby nie być rozdzielone, ale przeżył i doświadczony przez odwiedzających w przyszłości.
Dąb był wcześniej naturalną pamięcią, ale obecnie jest częścią rezerwatu przyrody Kvill i jest około dwóch mil NV Vinmerby. Jedź w kierunku Rumskulla z Vinmerby lub Mariannelund i skręć do Parku Narodowego Norra Kvill. Stąd jest droga do dębu. Parking z WC znajduje się obok rezerwatu i przejście do dębu jest dostępny. Obok dębu jest stół do odpoczynku.
Wakacyjne zdrowie Eken
Znany od 2012 roku Kvilleken wykazuje wzrost zdrowia. Analiza wykazała kilka powodów, dla których stan drzewa uległ pogorszeniu:
"Żelazny zespół, który istniał wokół Kvilleken utrudniał transport żywności między koroną a korzeniami.
W latach 2012 i 2013 Kvilleken ucierpiał z powodu poważnych ataków ze strony gatunków motyli deweloperów dębu, których larwy spożywały liście dębu. Z mniejszą ilością liści dębu drzewo wytwarzało mniejszą ilość węglowodanów do korzeni.
Z powodu zmniejszonego transportu węglowodanów z liści Kvilleken korzenie częściowo padły. Dzięki zmniejszonemu systemowi korzeniowemu, mniej odżywiania zostało zabrane z ziemi do korony. To z kolei doprowadziło do dalszego zmniejszenia liści drzewa.
Ponadto, Kvilleken cierpi na grzyby pleśniawki. Ta choroba prawdopodobnie osłabiła drzewo jeszcze bardziej.
Eksperci od opieki nad drzewami wdrożyli szereg środków mających na celu uratowanie Kvilleken.
W 2013 roku dawny zespół żelaza został zastąpiony nowym rodzajem konstrukcji rekina, który jest łagodniejszy dla transportu żywieniowego kory. Zapasy z drobno rozproszonymi wiórkami liści, tzw. mułu, zostały dodane do ziemi. Warstwa ta powinna dostarczać składników odżywczych korzeni w rozsądnym tempie, chroniąc jednocześnie powierzchowne korzenie przed urazami trap. Liście zostały spryskane specjalnym ekstraktem z alg organicznych, aby stworzyć więcej zielonych liści, które z kolei mogą generować więcej węglowodanów aż do korzeni dębu. Zarząd okręgu stale monitoruje stan drzewa i stale ocenia, czy istnieje potrzeba dalszej interwencji.
Ponieważ wielu odwiedzających wspiął się na drzewo, co doprowadziło do obrażeń, nie jest już dozwolone zbliżyć się do dębu niż sufit, który otacza dąb. Ze względu na dość zły stan dębu, kilka szorstkich gałęzi jest martwych lub umierających i istnieje ryzyko upadku tych gałęzi. W celu uszkodzenia odwiedzających, drewniany ogród został zbudowany w odpowiedniej odległości od tych gałęzi. Szanuj ten limit dla siebie i dla dębu.
Eken w historii
W 1772 roku pokój rzeźbilaek opisał Magnus Gabriel Craelius w książce "Spróbuj opisu krajobrazu". Już około 230 lat temu, można stać wewnątrz drzewa i używać go jako szopy narzędzi. Craelius napisał: "Wid notorycznej śmierci ciebie, i w ciągu 150 lat od tego samego, największy tutaj w mieście woskowania dęby pojawiają się po raz pierwszy zaokrąglone z ziemi, a są jeszcze niektórzy, którzy są starsi, czasami hwilka, który jest jeszcze świeży i stoi na własność Lieutnant, Norra Qvill, jest szczególny, ponieważ to samo jest 22 glony wokół strzałek; ona jest teraz pusty, a ja został ośmioletni, stojący wewnątrz, trzymając w swoich latach, aby zobaczyć, aby zobaczyć, nosić swoich chłopów.
Eken - obudowa dla wielu
Dąb (Quercus robur) jest uważany za organizm, który tworzy salon większości innych gatunków w naszym kraju. To wcale nie jest takie dziwne. Jego rozmiar tworzy wiele różnych mikrośrodowisk i staje się bardzo stary. Środowisko życia znalezione w starych dębach to ubytki, różne etapy martwego drewna, żywe drewno, korzenie, korona drzew z liśćmi i ollonem, opalony szczep z nausznikami i pęknięciami oraz zacieniona strona szczepu o znacznie chłodniejszym klimacie. We wszystkich tych środowiskach żyją różne gatunki. W ubytkach drzewa powstaje tzw. mulm. Jest to pozostałości podobne do pozostałości po żuciu, rozlewaniu, rozlewaniu kości ptaków i innych. Ecmulm jest domem wielu rzadkich owadów. To głównie porosty, grzyby i owady, które wykorzystują dąb jako siedlisko. Istnieje co najmniej 1500 różnych gatunków, które są mniej lub bardziej zależne od dębu. Większość z nich żyje w i na otwarcie stojących gigantach.
