Vindrarp, Naturreservat

Vindrap jest natura ekscytujące i zróżnicowane. Rezerwat znajduje się na Hallandsåsen i teren jest stale pochylony w górę, więc liczyć na wymagającą wycieczkę, jeśli zdecydujesz się wspiąć się na grzbiet. Od północnych części rezerwatu do południowych części grzbietu różnica wysokości wynosi około 160 metrów.

Dobrze mieć dużo na nogach, gdy wspinasz się po sosie Halland. Z terenów podmokłych na wysokim płaskowyżu, strumienie spływają w dół zbocza. W kilku miejscach woda wycięła głębokie pustki w ziemi. Ziemia jest bogata w wapno, co sprawia, że woda nie jest kwaśna. To pasuje do pstrąga morskiego, który wędruje w strumieniach z morza. Przy zanieczyszczającej wody można zobaczyć również dowcipną tratwę. Działa wokół kamieni w poszukiwaniu owadów i innych smakołyków znajduje w miednicy. Wzdłuż czasami potężnej i bogatej w wodę miednicy w wąwozie w Berg we wschodniej części obszaru są upadki, gdzie hydroenergia była wcześniej używana do mielenia ziarna. Oto szczątki kilku młynów.

Wiele różnych rodzajów drzew w lesie

Vindrap jest zdominowany przez lasy liściaste różnego rodzaju, lasy książkowe, lasy mieszane, żywopłoty kłopotów i lasy miśkowe z kalibbal wymienić kilka przykładów. Nawet mniej powszechne gatunki drzew, takie jak jałmużna, popiół i jeżyny są bogato reprezentowane, a w okolicy znajduje się kilka poplamionych drzewami hawlands. Fakt, że rezerwa ma tak wiele różnic w warstwie drzew jest dość wyjątkowy w Halland i można częściowo wyjaśnić właściwościami gleby.

Bogata flora na miednicy

Na dole nachylenia, źródła działają na szerokim froncie. Gleba tłusta i ciągłe zalewanie wody sprzyjają roślinie glebowej i dużej mieszaninie gatunków drzew. W miednicy i źródłach rosną gatunki, takie jak zboża lękowe, czary środkowe, włókno z nabojów, kapusta, stinksysk, pędzel leśny, screenstarr i kwiat pachwiny. Szczególnie na puchary, książka jest ciężko uprawiana i szorstka, ale inaczej las liść sump dominuje z klibbal, popiół i brzozy w bardziej wilgotnych obszarach.

Książki Adam i Ewa

Miłą cechą rezerwatu są węzły, które odrywają zamknięte drewno liściaste na stoku. Tutaj zwierzęta chodzą na przynęcie wśród popiołów, ramion, bukietów i kwitnących krzewów, takich jak nipon, dmuchany, rozdarty, niedźwiedź i pomarańcza. Nawet orchidea zielony-biały nocny skrzypce rosną tutaj, ale pamiętaj, że jest spokojny i nie może być wybrany. W dolnej części zbocza możecie odwiedzić Adama i Ewę. Nazwa nie odnosi się do orchidei, ale do dwóch starych książek chronionych jako pamięć natury. W 1964 roku Adam mierzył obwód 5,6 metra i Eva 3,5 metra. Niestety, Adam spadł na swoje stanowisko podczas burzy w 1999 i jest teraz na ziemi jako bardzo wrak, ale Eva nadal stoi.

Kilkaset lat temu.

Kilkaset lat temu Win widział inaczej niż dziś. Od XVIII wieku powstało tu kilka pochodni. Ci, którzy żyli tu i w okolicy, używali ziemi na osle, budowali nowe gospodarstwa i pozwalali swoim zwierzętom bić na obrzeżach. Pod koniec XVIII wieku lasy na ośle stały się coraz bardziej lśniące w miarę rozszerzania się kłamliwych pogan. Na początku i połowie XIX wieku las liściasty pozostał tylko w dolnej części grzbietu. Począwszy od końca XIX wieku, gaje znów zaczęły być oblepiane lasem, przez sadzenie lasami iglastymi i naturalną regenerą. Podsumowując, w rezerwie jest siedem pochodni, ale od dawna są w ruinach.