Nidingen jest jednym z najlepszych opiekunów Halland. Po pokoju w Brömsebro, w 1645 roku, Nidingen wszedł pod szwedzką administrację i stał się pierwszym czterem siedzibą Szwecji. Ze względu na wrażliwe życie ptaków, zakaz dostępu do większości wyspy w okresie od 1 kwietnia do 15 lipca. Letnie wycieczki statkiem do Nidingen

W Nidingen jest bogate życie ptaków. Na wyspie znajdują się duże zbiory cierni, trawy Tobis i drobnych drapaczy. Ponadto, jest tu jedyna szwedzka kolonia trzydziestu mew. Od ponad 30 lat istnieje stacja ptaków. Ornitologiczne Stowarzyszenie Göteborga zajmuje się oznakowaniem pierścieni, badaniami i innymi badaniami nad ptakami. W 2016 roku prawie 9000 ptaków zostało nazwanych przez 110 różnych gatunków. Przeczytaj więcej o stacji ptaków na stronie stowarzyszenia.

Latem na wyspie znajdują się również kolonie fok. Flora wyspy składa się głównie z morskich roślin plażowych, takich jak ukąszenia plaży, kapusta plażowa, płatki, marrisp i słód plażowy.

# Zdradliwe rafy

Wyspa ma około kilometra długości i trzysta metrów szerokości i jest prawdopodobnie morainą końcową, która została połknięta. Ułatwienia są tworzone przed lodowcem i na krawędzi lodowca, kiedy lód naciska rozpuszczony materiał przed nim, gdy rośnie. To częściowo wyjaśnia zmiany i zdradzieckie rafy w pobliżu. Pomimo faktu, że latarnia morska była na wyspie przez całą historię Nidingen, na wodach wokół wyspy wydarzyło się ponad 600 wypadków morskich. Znajduje to odzwierciedlenie w grobach wyspy. Wśród nich można wymienić "grób księdza" na serze i "grobowiec holenderski" na jednej z czwartych ziem ziemniaka.

Pierwsza Latarnia w XVI wieku

Już w 1624 roku Duńczycy przyjęli pierwszą latarnię morską, która składała się z dwóch palących drewno tzw. Vippfyrar. W 1834 roku zbudowano dwie sześciokątne latarnie morskie, które dziś budują wspomnienia. Tymczasem zbudowano większy budynek mieszkalny dla fajerwerków i ich rodzin. Liczba mieszkańców Nidingen była duża. W 1916 roku na wyspie były trzy rodziny i nie mniej niż 23 dzieci. Oprócz zadań, różne zadania były przeznaczone na nadmierne jedzenie. Hodowali jagody, warzywa, łowili i polowali na foki i ptaki morskie. Szyny dały pieniądze na koc i skórę.

Nikt dziś nie mieszka na wyspie.

Po II wojnie światowej w 1946 roku przeprowadzono gruntowną modernizację czwartego miejsca, w tym nową latarnię morską. W 1973 roku, same fajerwerki zniknęły, gdy cztery były zautomatyzowane. Kiedy cztery były automatyczne, zadania polegały głównie na regularnym raportowaniu do SMHI i Marynarki Wojennej. W 1996 roku zostały zautomatyzowane i nie ma stałych miejsc na wyspie.