Utlängan Skottskogen

Na Utlängan znajdują się pozostałości mieszanego lasu dębowego wyciętego w XVI wieku. Źródła pisane i mapa morska wskazują, że już w 1671 roku rosły tu stare dęby i że drzewa były używane jako znaki morskie, które odróżniały Utlängan od innych wysp. Interpretacja obecnych starych dębów jest taka, że są one potomkami dębów z XVII wieku. Podstawy korzeni mogą mieć nawet ponad 300 lat. Uważa się, że obecny las jest pozostałością po tak zwanym lesie odroślowym (zwanym też niskopiennym), w którym drzewa były celowo przycinane w celu uzyskania wielopniowych dębów. Było to powszechne działanie w przeszłości (i nadal jest w niektórych górskich rejonach południowej Europy) służące do zwiększania produkcji drewna i paliwa. W tamtym czasie było to szczególnie ważne na archipelagu zewnętrznym, który w przeciwnym razie miałby niewielki dostęp do takich materiałów. W lesie występuje również wyjątkowa flora, w tym wiele gatunków grzybów i bogata fauna owadów. Źródło: Björn Berglund