Ljungryda, Naturreservat

Zapraszamy do pagórkowatego krajobrazu charakteryzującego się złożami lodów w dolinie Holjeån, na granicy pomiędzy Blekingiem i Skåne. Holjeån 's winding race jest otoczony stromych szlachty i hailes. Na północnym wschodzie, stos pochówku w epoce brązu w Kungagraven rozkwita na szczycie wzgórza, jako znak długiej historii kulturalnej regionu. Na północnym zachodzie są otwarte środowiska piaskowe w poprzedniej tablicy.
Ryzyko upadku drzew wzdłuż szlaku w Ljungridzie. W związku z tym zachęca się odwiedzających do zwracania szczególnej uwagi na martwe drzewa i przerywane gałęzie, które mogą spaść nad stawem.

Ze względu na ograniczone finansowanie zarządzania rezerwami przyrody nie można się tym obecnie zająć. Rada Administracyjna tego żałuje.

Ljungrida to około 17-akrowa rezerwat przyrody, który wraz z 19-akrowym rezerwatem przyrody (młyn Östafors) (https: / / www.lansstyrelsen.se / skane / besoksmal / natural reserve / bromolla / ostafors- bruk.html), po drugiej stronie granicy hrabstwa w Skåne, tworzy spójny obszar. Rezerwat przyrody znajduje się w atrakcyjnym krajobrazie żyły, który jest stosunkowo łatwy w dostępie do życia na zewnątrz.

# Życie i dostępność powietrza

W północno-zachodniej części rezerwatu przyrody znajduje się mniejszy parking rezerwowy. W Rezerwie Przyrody Ljungrida nie ma żadnych dostosowań dostępności, ale ścieżka prowadząca do rezerwatu z parkingu jest deplanowana i nieco szersza. W obrębie rezerwatu przyrody Ljungrida znajduje się około 1 kilometra oznakowanych stawów, częściowo w dość stromym terenie. Podczas części roku krowy pasły się na użytkach zielonych i przyległych lasach.

W sąsiednim rezerwacie przyrody Östafors używać na Skåneside istnieje również rezerwowy parking i oznaczone stawy, a także przystanek odpoczynku, ochrona przed wiatrem i WC. Ścieżki turystyczne Ljungrida i Östafor można powiązać z okrągłymi pętlami o różnych długościach, od około 2 kilometrów do góry, w zależności od wybranych tras i tras.

Od rezerwowego parkingu Ljungrida znajduje się około 300 metrów do Brązowego Wieku Wysokiego Kungagraven, położonego na wzgórzu w północno-wschodniej części rezerwatu. Kolejne pięćdziesiąt metrów na wschód znajduje się szlak pieszy i rowerowy Banvallsleden, który przechodzi rezerwat przyrody na drodze między Olofström i Sölvesborg.

Ogromne złoża półek lodowych

Rezerwat Przyrody Ljungryda został pierwotnie utworzony głównie w celu zachowania złóż półek lodowych obszaru i ochrony ich przed dojrzałymi operacjami. Pod koniec ostatniej epoki lodowcowej, rozległy osad lodów został zdetronizowany przez Holjeåna. Holjeåsen waha się od Ivösjön na południu do Olofström na północy i większość wzgórz i pleców są uczestniczące formacje z płaskimi powierzchniami górnymi.

Rozległy żwir i piaszczyste złoża doliny oferują dobre możliwości dla rolnictwa i osadnictwa od czasów starożytnych. Podczas epoki brązu dolina Holjeåna była ujściem rozległej centralnej wioski Näsum i Ivösjön, odzwierciedlonej w wielu większych stosach żwiru epoki brązu wzdłuż rzeki. Największym z nich jest Kungagraven, który ma około 20 m średnicy i 3 m wysokości. Znajduje się na szczycie góry lodowej w północno-wschodniej części rezerwatu przyrody. Istnieją dowody na to, że w okolicy był również prehistoryczny długi dom.

W ubiegłym stuleciu wyłamano wiele złóż piasku i żwiru. W północno-zachodniej części Rezerwatu Przyrody znajduje się wcześniej potłuczona ilość piasku, gdzie różnice wysokości wynoszą obecnie 22 metry od najwyższego do najniższego punktu.

• Bogate zwierzęta i życie roślinne

Holjeån grzebał w półkach lodowych. Wzdłuż części zasłony, w tym w Ljungrida, znajdują się dramatycznie strome zbocza, które planują na wysokości. Różnorodny charakter rezerwatu przyrody, z Holjeån, pływające lasy, cenne lasy, łąki ziołowe i otwarte tereny piaszczyste, sprawia, że można mieć bogate życie roślin i zwierząt z dużą tętnicą i bardzo wysokie wartości naturalne.

W i na Holjeån, na przykład, musisz spotkać się przy mocy stacjonarny pstrąg, miednicy oko, klamra włosów, safsa węża, paski, ładowarki prądu, krokwie i, jeśli masz szczęście, nawet Kingfishers. Wzdłuż rzeki są lasy plażowe z klibbal, gdzie, między innymi, mniej Hackspett kwitnie.

Gwałtowny, zdominowany przez oak- i-mortem- beneficjantów plan na wysokościach na suche, otwarte użytki zielone, które są beta. Na pastwiskach znajduje się kilka zdominowanych książkowo dżungli drzewnych, a na południowej stronie Kungagravskullen znajduje się las stokowy zdominowany przez lindy.

# Sztuczne środowisko piaskowe

W dawnym północno-zachodnim regionie otwarte środowisko piaskowe przełącza się z rosnącymi częściami, począwszy od mech, ziół i trawiastych partii do krzewów i obszarów pokrytych drzewami. Wiele gatunków zwierząt i roślin opiera się na otwartym, słonecznym piasku. Ale obecnie jest wiele otwartych chipów piaszczystych, a obszary z większymi polami piaskowymi, jak tutaj w Ljungridzie, są szczególnie cenne. Wiele zapylaczy, zwłaszcza w grupie drabinek dławiących, buduje swoje gniazda w otwartym, słonecznym piasku. W rezerwacie przyrody odnotowano około 70 gatunków drader, w tym dzikie pszczoły takie jak monkesolbi, lęk, dynsmalbi, alvarsmalbi, coashbandbi, kanapka koronki, wodór sandbi, silversandbi i pan bloodbi. Istnieją również zwoje i inne chrząszcze ochronne, jak również wiele motyli.

W suchych, chudych, otwartych piaszczystych ziemiach, niezwykłe, konkurencyjne rośliny, takie jak białe i karłowate radella kwitną. Istnieją również rośliny, które przyczyniają się do ważnych zasobów pyłków i nektaru, takich jak żółte koniczyny, ząb dla niemowląt, archipelag kóz, niebiescy mnisi, niebieskie dzwony i łoś.

Bruksepok at Holjeån

Holjeån pływa w spokojnym tempie do wschodniej krawędzi rezerwatu przyrody, przejście do Skåne i rezerwat przyrody Östafors używać do przejścia w szybszych odcinkach. Formy w Östafors były wcześniej wykorzystywane jako źródło energii dla piły, młyna, fabryki paznokci i garbowania. Formy zostały całkowicie zanurzone w latach 20. XX wieku, a energia wodna była używana do lat 60.

Po zamknięciu Eastafor, większość budynków została zburzona, ale niektóre pozostają jako pamiątki z tętniącej życiem ery użytkowania. W 2007 roku staw został zburzony w młynie Östafors, woda mogła płynąć swobodnie, a ryby zostały wyposażone w darmowe szlaki turystyczne w górę rzeki.