Japanska trädgården, Ronneby Brunnspark

Japoński ogród w Ronneby ma wpływ zarówno z Zen Buddyjskich ogrodów i ogród herbaty, roji, jak i parku spacerowego. Zen Buddyjskie ogrody świątynne są często nazywane suchymi ogrodami - karesansui - ściśle zredukowane w wyrażeniach i materiałach. Nie widać ich z ganku świątyni.

W japońskim ogrodzie uważa się, że obiekty nieżyjące, takie jak kamienie i woda, mają żywą duszę i osobowość. Kamień ma ogon, głowę, plecy i żołądek. Każdy kamień ma swój własny język, słyszy, czuje i widzi. Wiele kamieni wybiera się z wielką dokładnością, aby zmieścić się w japońskim ogrodzie. Wszystko jest traktowane jako żywe, zadania takie jak czyszczenie chwastów są wykonywane z precyzją z poprawnym, spokojnym i efektywnym ruchem.

W japońskim ogrodzie jest o metafory, kamień w małym jeziorze staje się rajem wyspy, gdzie każdy jest szczęśliwy i ma życie wieczne. Małe kamienie stają się niekończącymi się pasmami górskimi, małe rośliny stają się dużymi lasami. Gwałtowny żwir symbolizuje pędzące fale nieskończonych mórz. Pierwotna natura tworzy fundament ogrodu, często ogród zawiera kilka elementów, które pozwalają gościowi uzupełnić obraz własną wyobraźnią.

Pielęgniarka jest ważna, rzemiosło, które wymaga cierpliwości i opieki. Sadzenie powinno być piękne przez cały rok. Drzewa i krzewy stanowią większość roślinności ogrodu, kwiaty mają podrzędne znaczenie. Mgliste kamienie to wspólne elementy. Buski i drzewa są przycinane tak, że są najlepiej podkreślone, ilość liści dozwolone pozostać na ziemi, gałęzie mogą być związane, aby uchwycić śnieg w piękny sposób, wszystko, aby dać przyjemne wrażenie.

Po przejściu przez prostą bramę bambusa podąża ścieżką do pawilonu medytacyjnego (dom). Ścieżka jest otoczona przez japoński klon, suzing górski bambus, japoński tęczówki w różnych kolorach, zapach mokrego mchu i wiele innych roślin. Odciski umysłu czynią krótką drogę do pawilonu długą podróżą. W pawilonie medytacyjnym jest dziwne uczucie bycia jednocześnie na zewnątrz i wewnątrz. Możesz tu stać przez długi czas i cieszyć się wielkością natury.

Ogród

Ogród został opracowany w połączeniu z rytualnym sposobem picia herbaty. Roji, który tłumaczy ścieżkę z rosą, różni się od innych ogrodów japońskich, że jest to bardziej przejście do herbaciarni, ruch, niż ogród. Ruch fizyczny również zmienia stan umysłu. Na ścieżce rosa odwiedzający zostawia za sobą zmartwienia codziennego życia i wchodzi do królewskiego świata herbaty.

Cała struktura ogrodu herbacianego dąży do pewnego rodzaju wyrafinowanego ubóstwa, gdzie ograniczone, prawie niedokończone materiały pozostawiają odwiedzającemu, aby uzupełnić swoje myśli. Większość ceremonii herbaty polega na nauce ostrzenia wszystkich zmysłów, bo tylko wtedy, gdy można rozwijać i wzbogacać. Nie ma silnych kolorów, nie ma kwiatów. Zieleń daje ciemne światło.

Jest poszukiwany przez medytację do tworzenia duchowego spokoju i spokoju, zaburzenia z codziennego życia znika, myśli są oczyszczone, a ogród ma zdolność do uchwycenia elementów, które sprawiają, że umysł wygląda jasne ponownie.

Japoński ogród w Ronneby został dodany w 1987 roku z pomocą architekta krajobrazu i profesora Sven- Ingvar Andersson i jego pomocników japońskiego architekta krajobrazu Akira Mochizuki.