Hanö, Naturreservat

Po odwiedzeniu rezerwatu przyrody Hanö doświadcza bardzo specjalnej wyspy na Morzu Bałtyckim o wysokich wartościach geologicznych, zróżnicowanej przyrody i ekscytującej historii kultury.

Przeprowadzki z klimatu tropikalnego i epoki lodowcowej

Hanö ma ekscytującą geologię. Wyspa jest pozostałością ukształtowaną w tropikalnym klimacie kilkaset milionów lat temu. Młodsze skały przykryły kamień i zachowały starsze formy. W ostatnich milionach lat wybielanie i erozja na nowo odkryły tropikalną formę lodów, którą śledzą między innymi Vindhalla i Pynten.

W ostatnich milionach klimat zdominowany był przez długie epoki lodowcowe i krótsze okresy grzewcze. Ice przetworzyły, połamały i przetransportowały materiał o podłożu górskim, który formatuje Hanö do formacji perkusji, z stromą cewką moczową w serze i na północny wschód, która w kierunku zachodnim i południowo-zachodnim przechodzi do płaskich, zdominowanych przez moralinę równin.

W Hanö znajduje się także duża liczba dobrze zachowanych wielorybów plażowych, rekinów plażowych i pól peblestone z różnych poziomów plaży Morza Bałtyckiego po ostatniej epoce lodowcowej. Są one szczególnie wyraźne na zachodnich zboczach wyspy. Najwyższy obszar leżący znajduje się na Fyrkullen, około 53 metrów nad poziomem morza. Pole pebblestone zostało utworzone krótko po ostatnim cofnięciu się lodu, 14 000 lat temu, kiedy tylko szczyt około 60-metrowej wyspy powstał z jeziora Bałtyku. Kiedy poziom plaży był na najniższym poziomie, 11 000 lat temu, wyhodował las sosnowy na części dzisiejszego dna oceanu. Dziś na dnie Hanö wciąż są pniaki z tych lasów. Poziom plaży od tego czasu wzrosła i spadła kilka razy, pozostawiając ślady w postaci ramion i podbródka. To samo dzieje się wzdłuż dzisiejszej linii brzegowej, gdzie będzie można przeczytać poziom plaży teraźniejszości.

Dowiedz się więcej o Hanous i rozwoju Morza Bałtyckiego od ostatniej epoki lodowcowej w "Geologicznej ścieżce" poniżej.

Duże zmiany w roślinności

W ostatnich stuleciach roślinność o wysokiej jakości uległa poważnym zmianom. Do początku XIX wieku ziemie zdominowały rozległe, cenne lasy. Kompleksowe leśnictwo i intensywna kreatywność przekształciły wyspę w otwarty i prawie leśny krajobraz w pierwszej połowie XX wieku. Mniej butów pozostało głównie na południowym wschodzie. Kiedy praca stworzeń zakończyła się w połowie XX wieku, krzew i roślinność drzew zaczęły się rozwijać.

Obecnie istnieje jeden z największych w Szwecji lasów anulowania na południowych częściach Hanous. Na północy, otwarte pastwiska, krzewy i pastwiska zajmują. Na glebach w dużej mierze suchych występują również pojedyncze, małe wody. Wśród interesujących gatunków są rośliny Taprosis, odrodzenie korzenia krwi i wiosennej plagi, grzyby skórzana piłka, plaża pad i suchy muł. Na wyspie są również gołębie. Wiosna i jesień mijają wiele wędrownych ptaków i poruszających się motyli.

Średniowieczni rybacy i angielski cmentarz

Hanö ma bogatą historię kulturalną. Od średniowiecza istnieją osady rybackie, a od 1830 roku wyspa ma stałą populację. Istnieje kilka starożytnych szczątków na i wokół wyspy, takich jak tereny mieszkalne, działki, kabiny łodzi, miejsca pochówku i wraki.

Angielski cmentarz jest wspomnieniem z 1810- 1812, kiedy Hanö służył jako brytyjska baza morska w Morzu Bałtyckim pod blokadą Napoleona. Cmentarz jest nadal regularnie odwiedzany przez statki z brytyjskiej marynarki wojennej.

Miejsca fantazji i żeglarze

Hanö jest dobrze odwiedzanym miejscem i istnieje wiele ekscytujących miejsc do odwiedzenia na wyspie. Wiele dobrze oznakowanych szlaków turystycznych prowadzi odwiedzających wokół wyspy i zmniejsza ryzyko utraty.

Z góry Fyrkullen masz ogromny widok na wyspę i okoliczne krajobrazy. Ścieżka może być prowadzona stamtąd do jaskini Rövarkulan, która jest podobno kryjówką dla piratów i migawek. W granitowej ścianie tuż obok znajduje się marka Draka, cienka, tygodniowa warstwa starych śmieci, która zgodnie z legendą powstała, gdy latarnia morska została po raz pierwszy zapalona w 1869 roku. Smok powinien zostać oślepiony przez skórę i rozbity o skałę.

W czarującym lesie na południu leżą dwa Dolins Old i New Kar, które są uważane za ślad gigantów i gdzie rabusie będą się później ukrywać. Na północy jest plaża porno Bönsäcken, żwirowa rasa kamienna, że jak ogon rozciąga się w wodzie i zmienia kierunek i kształt w zależności od prądów morskich i skutków fal.

Droga Geologiczna

Hanö ma ślady w krajobrazie, które mówią o epoce lodowcowej i starożytnych poziomach wody. Kroczyć ścieżką geologiczną i czytać o skrawkach lodu, polach peblestone i bębnach na znakach po drodze. Można również śledzić historię Morza Bałtyckiego od morza do morza, do morza i do morza ponownie. Witamy na geologicznym spacerze!

Około 14,600 lat temu lód zniknął z tego regionu. W kolejnych tysiącleciach, wody tutaj przestawiły się u wybrzeży od jeziora Meltwater do morza w proszku do jeziora do dzisiejszych niewielkich wód - Morza Bałtyckiego. Poziom linii plażowej był również wyższy i niższy niż dzisiaj.

Na znakach wzdłuż ścieżki geologicznej można przeczytać o różnych stadiach Morza Bałtyckiego, ale także o torach pozostawionych przez lód śródlądowy i dawne morza. Można również śledzić, jak linia plażowa uciskała się w górę i w dół góry kilka razy. Dlatego znaki nie są w porządku chronologicznym.

Ścieżka geologiczna jest jednym z kilku tropów na Hanö. Zabiera cię z portu na szczyt góry. W [Listershuvud] (https: / / www.lansstyrelsen.se / blekinge / besoksmal / nature reserve / lister head.html), które zostało dotknięte w taki sam sposób jak Hanö, istnieje również ścieżka geologiczna.