Hallarumsviken, Naturreservat

W rezerwacie przyrody Hallarumsviken pozwala doświadczyć wędrówki w naprzemiennym krajobrazie górskich pourów z lasem dębowo-kratowym i stromymi gwoździami, pęknięcia dolin z otwartych pastwisk i piękne widoki na wybielający wewnętrzny archipelag.

Hallarumsviken to atrakcyjna i popularna przestrzeń zewnętrzna, łatwo dostępna. Możesz jechać autobusem. Kilka szlaków i szlaków przechodzi przez lasy rezerwatu i węzły. Są też resztki dwóch pochodni.

Dramatyczny nadmorski krajobraz

Pejzaż przybrzeżny posiada zróżnicowaną i częściowo dramatyczną topografię z stromą kwarantum odrzucającego i z kilkoma trzaskami. Istnieją wyraźne ślady skutków lodów śródlądowych.

W Hallarumsviken góra schodzi w dół zatoki z wysokości 30 metrów. Wiele punktów widzenia oferuje piękne widoki na wybielający wewnętrzny archipelag. Po drugiej stronie lasu dębowego widać błyszczącą wodę, krzaki, lasy książkowe i daleko stąd sylwetkę Karlskrona. Nere w dolinach otwiera krajobraz kulturowy, z łąk i wiśni z dębu, archipelagu i pastwisk. Obecnie żetony są otwarte przez Betas. Na łąkach może świecić czerwony i żółty przez orchidee Adam i Ewa. W środku lata, nocne skrzypce pachną w ciągu dnia o zmierzchu.

Przeprowadzki przez Westergrenatorpet

Torp jest doskonały na mapie do zmiany naprawy w 1827 roku. Jeden został nazwany Westergranatorpet po jego ostatni właściciel. Dom został zburzony w 1930 roku, ale pozostając na działce, kamienne fundamenty pojawiają się po różnych budynkach. Tam, tlen, jabłonie wciąż rosną, i inne pozostałe rośliny kulturowe.

Wciąż pozostają stare popioły, których gałęzie zostały rozrzucone na paszę. Torpuiny i dawni właściciele znajdują się w północno-zachodniej części rezerwatu.

Na południe od ruin znajduje się była ziemia orna w otwartym zlewie doliny. Naćpana ścieżka, która tam prowadziła, wciąż może być śledzona. Droga jest częściowo oprawiona kamiennymi ogrodami. Pozostałości kamiennego mostu, który zaczęła budować suszarka, są nadal widoczne pomiędzy wyspą Vassaskär i kontynentem.