Gammalsjö kvarn

Oud meer

Tegenwoordig drijft de kleine Kvarntorpot nog steeds tussen berken en sparren. Zodra de stroom van de rivier werd gedreven rond het grote molenwiel. Kracht overgebracht naar de molenstenen, die in hun maalronde, gebroken graankorrel aan bloem tussen hen onderling.

Een grensgeval

Axel Ehrengranat kocht Gammalsjö Säteri in 1850. Hier in Kvarntorpaån op de grens tussen Kalv en Håcksvik De man die hij op zijn eigen land bouwde toen er problemen waren met het recht op schorsing.

Het was aangepast aan de bloem.

Het oude meer was vanaf het begin in 1860 een douanemolen. Van oktober tot mei, toen de landbouw toegestaan en de stroom van de dij, de molenstenen verpletterde de boerenkorrel tot bloem. Als betaling ontving de molenaar een deel van de grond, een douanerecht. Uit elke mald zak werd een laag bloem gedoft, dat was 4,58 liter. Het tarief werd verboden in 1951, maar de molen was in werking tot 1942. Toen nam het ijs het in een ijzeren grip, het molenwiel crashte, en de molen werd gelegd in de grondzak (omlaag).

Een gebouw met grote afmetingen

De molen is gemaakt van onbehandeld hout. De lagerbalken zijn zo ruw, het hout voor hen werd geplukt uit de oude bossen van Ekedals Säteri, een mijl afstand. Gammalsjö sequentie uitgevoerd uitgebreide renovatie van de molen aan het begin van 1990-taley, met steun van het graafschap museum, gemeente en provinciebestuur. Het werd hersteld in de staat die de molen had toen het nog in gebruik was. Twee lokale timmerlieden maakten een kopie van het grote waterrad met een diameter van iets meer dan zeven meter.

Voetnoot: De tekst is afkomstig van [Ekomusem lower Ätradalen] (http://www.ekomuseum.com/) waar Gammalsjö Kvarn deel van uitmaakt.