Järnvågen och Ladbron

The Iron Wave and Ladbron *

Waarom ligt Arboga waar het is? Een antwoord op de vraag is waar je nu staat, bij de oude haven van de stad, Ladbron, de laadbrug. De naam herinnert aan de Duitse invloed van de middeleeuwen in Arboga (voor beladen = lading, lading). Ladbron in Arboga werd de meest westelijke haven van de Mälaren. Langer west kon niet varen. Het tweede antwoord op de vraag is het ijzer. Vanuit de heuvels van Linde en Noraskog, werd het ijzer gevlogen op winterwegen naar Arboga en geladen aan boord door de ijzeren dragers voor verder vervoer naar Stockholm. Tijdens de middeleeuwen en later in de 16e eeuw, kunnen de Arbogas ook Lübeck en andere Baltische havens bedienen, maar na 1614, Stockholm werd de eindbestemming voor Arboga en andere zogenaamde woongebieden. Arboga had 24 eigen rokken en de schepen werden georganiseerd in de machtige scheepswrak. In de stad waren er ook een aantal jachten (passagiersschepen), postjachten en andere kleinere boten. IJzerexport was een grote bron van inkomsten voor de stad, en daarom werd het ijzer gewogen voordat het aan boord werd gebracht. Iron Square arriveerde in de 17e eeuw toen alle gebouwen van het klooster behalve de kerk verdwenen waren. De grijze broers werden direct na de Reformatiedag in Västerås in 1527 verdreven. De andere gebouwen van het klooster, de slaapzaal van de monniken, de zitkamer, de school, de sauna, enzovoort, waren houten gebouwen en begonnen snel te vervallen. De ijzergolf is een kopie van de 19e eeuwse ijzergolf. Toen de restjes terugkwamen uit Stockholm, werden ze geladen met zout, specerijen en alle benodigde goederen. In 1629 werd het Helder Kanaal gebouwd tussen de Helmen en Arbogaån. De drijvende kracht achter de aanleg van het kanaal was Örebro, en toen het kanaal in 1639 werd voltooid, was de Ørebroskutorna niet langer gevangen in de Helmen maar kon ijzer transporteren uit de molens in Värmland en Närke. Voor Arbogas betekende het een daling toen de Ørebroskuts Arboga voorbij voeren. Arboga-priester Jacob Lohman vreesde zelfs dat Arboga zou veranderen in een boerendorp als er niets radicaal zou gebeuren. Het rode havenblad honderd meter westelijk is een overblijfsel uit de tijd dat de haven nog in Ladbron was. Toen de spoorlijn in Arboga in 1857 arriveerde, werd de haven enkele honderden meters naar het oosten verplaatst. Tegelijkertijd werden de twee straten die parallel aan de rivier lopen toegevoegd: Strandway en Hamngatan. Toen de mensen van de heerschappij arriveerden in Arboga met de trein of stoomboot, zouden ze het gevoel hebben dat ze naar een moderne en vooruitstrevende stad waren gekomen, zo ver van een droogteachtig boerendorp dat men dacht te kunnen! '