Jädersbruk, Kraftstation

Dit is erg mooi. De centrale werd gebouwd in 1914, toen de elektrificatie van Zweden het meest intens was. De bakstenen gevel met zijn gewelfde roodgeschilderde ramen is een sieraad in het culturele landschap. Reeds in 1943 was de behoefte aan elektriciteit toegenomen, zodat een toename van het stof en een nieuwe en efficiëntere centrale nodig was. Dit betekende dat het einde van het oude station en de nieuwe lichtgele gepolijste centrale in gebruik werd genomen.

De centrale van Jädersbruk levert 5 GWh/jaar. Het station heeft een valhoogte van vijf meter en een wastafelcapaciteit van 25 m3/seconde. Arbogaån is iets meer dan 16 km lang en strekt zich uit van Mälaren en tot het noordwesten in Bergslagen en Zuid-Dalarna.

In het oude station zien we nu een museum dat in 2009 kwam door een project van Jädersbruksfrinner. Het museum is een belangrijk onderdeel van de werkvereniging Jädersbruksfrinner om de herinnering aan Jädersbruk en zijn zeer interessante geschiedenis te bewaren.

We zien ook twee oude mooie spoorbruggen die dienen als een kruising van verkeer vanaf het vasteland en op het eiland. Deze bruggen samen met de centrale dragen bij tot het gevoel van geschiedenis en overgang van een boerenmaatschappij naar het gemechaniseerde en geëlektrificeerde bestaan dat we vandaag kennen. Sluit je ogen en luister naar de dijbeen, dat was de knik die ik zag op een van de stenen in de beek.