Färna bruksmiljö

De verf is in ieder geval uit het midden van de 16e eeuw bevolkt. IJzerwerk begon in het begin van de 17e eeuw met een hamer en twee verhardingen. Het was oorspronkelijk eigendom van de Kroon. In de jaren 1630 kon de machtige vrouw, Edla Widiksdotter, bloeien. Van 1692 tot 1789 werd het gebruik van Claes Wilckens en zijn nakomelingen en familie gedreven.

Na een langdurige erfenis in het begin van de 19e eeuw ging de molen naar graaf Carl Johan von Hermansson. In 1857 herbouwde hij het huis tot zijn huidige statige verschijning.

De productie in Färna was oorspronkelijk stokijzer dat werd verfijnd tot producten zoals ankers, dakplaat, gegoten stenen en nagel. Naast land- en bosbouw zijn er ook voorzieningen zoals molens, zagen en metselwerk. Carl Johan's zoon Carl Fredrik bouwde in 1904 een vreemd mausoleum in de blazende steen op de weide ten zuiden van het landhuis. De architect was professor Lars Israel Wahlman. Tussen het mausoleum en het herenhuis staat een lusthuis met prachtige schilderijen.

In het gebied is er ook een technologiepark voor kinderen (en nieuwsgierige volwassenen) waar bewegende modellen meer kunnen leren over hoe verschillende delen van de ijzerproductie werden gemaakt.