Stortjärnberget

Verschillende historische branden hebben het dennenbos op Stortjärnberget gekenmerkt. De oudste aantallen in de helling hebben verschillende zogenaamde brandgeluiden, stamschade veroorzaakt door de hitte van het vuur. Wanneer zich een verwonding voordoet in de schors, verdedigen de sprekers zich tegen insectenaanvallen door het afscheiden van hars. Het door hars voorgeplante hout staat lang tegen de tand van de tijd en door brand beschadigde pijnbomen kunnen daarom erg oud worden.

Een ander teken dat het bos is verbrand is het element van hardhout bomen zoals zeehonden en asp. Deze soorten zijn goed in het zich vestigen in de open omgeving die zich voordoet na een brand, maar hebben moeite zich te verspreiden in gesloten bossen.