Skallabjäret, Naturreservat

Het reservaat bestaat uit een oud weer verbouwde weide die op de top van de berg Skulbjäret ligt met uitzicht op de vallei van Ätran. De halsband is een cultureel en boshistorisch interessant gebied, maar moeilijk toegankelijk en niet erg goed aangepast aan het buitenleven.
Het gebied was rustig in 1952 en het idee was om de weide met zijn rijke kruid flora voor het nageslacht te behouden. Later veranderde het en verliet het gebied om zich vrij te ontwikkelen voor wetenschappelijke doeleinden. In 1996 werd het Natuurreservaat opgericht.

Gebied van verandering

Het enbusque land bestaat nog steeds, maar veel eenheden zijn dood en blijven als droge skeletten. Andere struiken zijn opgegroeid, zoals gebakken, gedoe en olvon. Het lage sluwe bos in de jaren 50 is gegroeid tot een schaars bos, dat grotendeels bestaat uit eiken met lage, brede kronen. Andere elementen van de boomlaag zijn oude pijlen, oudere kroonluchters, vogelbessen, roeien, esdoorn, sparren en berken. In de hellingen naar het noorden en oosten is er hooggroeide oudere gedoe. In de vrij ruwe veldlaag wordt de blower nog steeds gevonden.

Het bos neemt het over

De ceremonie is zowel een cultureel als boshistorisch interessant gebied. Sinds het reservaat is overgelaten aan de vrije ontwikkeling voor een lange tijd, heeft het de mogelijkheid om het gebied te volgen van de ontwikkeling van weiden gegroeid met gegroeide eenheden naar de meer bos-achtige verschijning die het vandaag heeft. In de toekomst zal het bos steeds meer van de oude weide overnemen.