Övre Lia, Naturreservat

Boven Lia ligt direct naast het bekende gebied van Åkulla Book Forests. Als diverse reservaten in het gebied bestaat het voornamelijk uit boek- en eikenbossen die onder voedingsomstandigheden zijn opgegroeid. Upper Lia is afgelegen en is niet gemakkelijk te vinden, maar degene die hier komt kan privacy en indisturbatie ervaren. Het bos is vrij schaars en gemakkelijk in te trekken.
Wandelen in de omgeving en kijken naar de bomen is amusant. Het noordelijke en westelijke deel is een bezoek waard. Het reservaat ligt op een plateau en dit gebied biedt dramatische en spannende hoogteverschillen. Wanneer de bomen klaar zijn, worden ook natuurlijke standpunten aangeboden.

Biologische waarden

De stengels zijn gekleed met groen mos. Tussen en op de groene sokken zijn er vlekken in grijze en bruine tinten, alsof iemand een borstel pakte en een beetje ongepland schilderde. Ik dacht hier en daar. Als je de patches beter bestudeert, kun je zien dat ze uit verschillende lava's bestaan. Sommige zijn ongewoon zoals muis elven, boekresten, gruizige deken lava en glans vlek. Het zijn allemaal zogenaamde signaalsoorten die laten zien dat het bos in Upper Lia hoge natuurlijke waarden heeft. De soort is alleen te vinden op plaatsen waar al lange tijd bos is.

In verschillende delen van het reservaat zijn er oude en kromme bomen die nog steeds leven, hoewel ze soms grotere holten dan vers hout lijken te hebben. Sommige bomen zijn volledig dood en worden nu langzaam afgebroken door de organismen van het bos. Het dode hout, het uitvoeren van alles van kostbare bomen, is een schaarste in het huidige boslandschap. Daarom wordt een verscheidenheid aan soorten die afhankelijk zijn van het hout bedreigd.

De geschiedenis van het bos

Boven Lia is een gebied waar het is gegroeid voor een lange tijd. Met oude kaarten en geschriften, kunt u een reis terug in de tijd te maken en erachter te komen wat verschillende tijdkaartmakers en inventaris mannen te zeggen hadden over het gebied. De oudste kaarten zijn uit 1650. Toen was Upper Lia in een grote bladbosgordel die zich uitstrekte van de twee-weg naar de provinciegrens. In een landbeschrijving uit 1729 is het mogelijk om te lezen dat er een boekbos in Upper Lia was. Voor zover we kunnen zien, tonen de kaarten aan dat er altijd bomen en bossen in het gebied zijn geweest, maar dat Opper-Lia voornamelijk werd gebruikt als velden, weiden en weidegronden tot de jaren twintig.