Spenshult, Naturreservat

Spenshult bestaat voornamelijk uit boekbossen waar sommige delen een wild en ongerept karakter hebben. Hier vindt u vooral oude boeken, maar ook ruwe as en eiken met brede kronen. In het noordelijke deel is er een cultuurlandschap bewaard gebleven en ligt hier ook de resten van twee boerderijen. Er zijn gemarkeerde gewrichten in het gemakkelijk toegankelijke boekbos en een daarvan werkt ook goed voor degenen die een kinderwagen of rolstoel willen dragen.
In delen van het reservaat is niet zoveel bosbouw geweest en hier vinden we vooral oude boekingen, maar ook ruwe as en eiken met brede kronen. Hoge stompen, d.w.z. bomen die in het midden zijn afgebroken, blijven voor vreugde voor zowel hole-building vogels als vererenterende insecten.

Stap in de reserve

Spenshult heeft een speciaal aangepaste verbinding van 720 meter geschikt voor rolstoel, rollator of kinderwagen. Op sommige plaatsen is de helling groter dan de aanbevelingen voor TG-led, maar deze hellingen zijn vrij kort. Er zijn banken om op te zitten die aangepast zijn voor rolstoelen en dergelijke. Het pad is gemarkeerd met rode loodmarkering vanaf de parkeerplaats. De verbinding terug naar de parkeerplaats is bitter steil als u wilt rond te krijgen, kan het gemakkelijker zijn om dezelfde weg terug te krijgen.

Er is ook een uitstekend Vind Vilse pad op een kilometer in het reservaat, direct vanaf de parkeerplaats waar het startbord ligt.

Waardevolle dood

Op de grond zijn dode bomen, vlammen achtergelaten om langzaam te vermenigvuldigen en af te breken. Al lange tijd is er een grote voorraad dood hout en oude en ruwe bomen getuigen van de rijke cryptogam flora. In het natuurgebied zijn niet minder dan 27 roodgelijste soorten opgemerkt, waarvan lederen kroonlavaven, kleine edelen, kristal undlaves, violette grijze veranda, gele pyssling lava en skirmos zeker vermeldenswaardig zijn. De dermossan, dat is het landschapsmose van Halland

Oude huizen en straten

In het noordelijke deel van het reservaat worden delen van een oud cultuurlandschap bewaard. Oppervlaktes zijn gegroeid en wedden door de jaren heen en worden nog steeds open gehouden. Rechts naast de deur zijn links na twee boerderijen. Huis terrein, binnenplaatsen, bodem kelders, fägators, teelt drempels, zorgzame bomen, gedoe boeketten en schilden scroll die er eens was volledige activiteit hier. Om de oude boerderijomgeving open te houden en te voorkomen dat het door het bos wordt opgegeten, wordt het gebied begraasd met weidedieren.

In het boekbossen rond Spenshult zijn er ook sporen van nog oudere teelt, zogenaamde fossiele velden, die laten zien dat het gebied al lang bewoond is.

Porling water

Het cultivatielandschap in het noorden ligt op een klein plateau van waaruit je naar beneden kunt kijken in het bos dat grenzen Spenshults oude ziekenhuis. Tussen het blad, een glinsterende bekken draait zijn weg door het hele gebied. Samen met de waterloop, de grond is afkomstig en oversilanced. In het bovenste deel, de vaatplant flora is rijk, met elementen van grote heksenkruid, dwergheks kruid, en bos brandstof. Op de wetlander chips zie je ook de strak tuvade halfgras screenstarr en kruid glucpudra, een plant die in de zomer bloeit in prachtige geelgroene kleuren. Het bos langs het bekken verschuift van het boek, eiken en salaris naar een fijn al- en as woud. Söderut bestaat meer uit een blad gemengd kwelderbos.

Geschiedenis van het gebied

In het zuiden verbindt Spenshult zich met de zeer waardevolle loofbossen in het natuurgebied Nissaström. Het noorden is ook een natuurgebied, Skrockeberg, met belangrijke boekbossen. Spenshult wordt al honderden jaren bebost, ook al verandert het bos zijn karakter door de jaren heen. Kaarten uit het midden van de 17e eeuw omvatten Spenshult in een groter gebied genaamd Een eeuw later, lijkt het erop dat het bos iets uitgegleed, en op de kaarten van deze tijd, wordt het gebied genoemd in plaats van Spenshults engel. Tegen het midden van de 19e eeuw wordt het gebied weer beschouwd als een boekbos.