Nordmarksmyrarna, Naturreservat

Hier ligt een van Värmlands grootste pioniers in een mierengebied geclassificeerd als de hoogste waarde klasse.

De Nordmark mieren zijn een complex van mossen, sumpbossen en verschillende soorten karren. Het gebied is geschikt voor het buitenleven gedurende alle seizoenen, bijvoorbeeld, met de mogelijkheid van sportvissen in de rivier Nordmark stroomt door de noordelijke delen van het reservaat.

In samenwerking met Värmlands provinciebrede myrin inventaris in de late jaren 1970, werden de natuurlijke waarden van Nordmarks mieren gemarkeerd en vervolgens geclassificeerd als de hoogste waarde klasse. De hoge natuurlijke waarden zijn gebaseerd op de veelzijdigheid, representativiteit, ongereptheid en de goed ontwikkelde nationale vegetatie.

Het doel van het natuurreservaat is het behoud van de biodiversiteit, de waardevolle natuurlijke omgeving en de ongerepte natuur van het gebied. Het doel moet worden bereikt door de verschillende natuurlijke omgevingen voornamelijk vrij te ontwikkelen. De geplande maatregelen omvatten het verbranden, zuiveren en terugroepen van de sloten. Bovendien wordt de reserve ter beschikking gesteld voor het buitenleven, zonder dat deze wordt geëxploiteerd en tegen negatieve gevolgen voor de hydrologie.

Dieren en planten

De barrière is een van de grootste bekende in Värmland County en herbergt een kunstmatige flora zowel in termen van mossen en vaatplanten. Hier vindt u voor Värmland ongewone soorten zoals doornen, angst, wormgele mos en bladerdak. Naast de natuurlijke waarden die verband houden met de wetlands van het gebied, zijn er ook beboste myrholmen en kleinere partijen met natuurlijke beboste naaldbomen. Nordmarksälven heeft ook hoge waarden, waaronder rivierparelmossel.

Cultuur

Nordmark is het op één na meest mineraalrijke gebied, dat heeft bijgedragen aan de sterke invloed van vroegere mijnbouwactiviteiten. Het merendeel van Nordmarks mieren dragen sporen van de tijd dat de mijnen in het gebied in bedrijf waren, en vooral het gebruikte ijzererts. Tegenwoordig worden sporen van de mijnen vooral gezien door met water gevulde mijngaten en slakkenstapels in het zuidelijke deel van het reservaat.