Skogen, Naturreservat

Het bos is een klein omheind en grappig reservaat. Hier groeien boekbossen, naaldbossen en sumpbossen met een klibaal. Het reservaat heeft een spannende geschiedenis en er zijn resten na verschillende huizen uit de 19e eeuw. In het reservaat ligt een pad van 1,3 kilometer dat zowel mossen als gipsplaten passeert.
Aan het begin van de vorige eeuw lagen de twee kleine boerderijen van het Bos en Ekehult op hun beurt, omringd door kleine kweekladders, opvallende en weilanden. In de buurt waren er nog vier torp en samen vormden ze een klein dorpje in het binnenste deel van de Okome sok. Er werd geschat dat er 70-80 mensen in de late 19e eeuw.

Het dorp is verlaten

Maar de bevolking daalde snel in de komende jaren. De uittocht heeft hier ook zijn stempel gedrukt, en veel van de inwoners emigreerden naar Amerika. Het dorp is nooit hersteld. Vandaag de dag zijn de boerderijen lang verlaten, ze zijn gelegen in ruïnes, afgezien van een goed bewaard gebouw in het bos. Het dorp heet "het dorp zonder naam" of "het verloren bosdorp."

Sinds de laatste bewoner stierf in de jaren 1920, heeft het bos zich langzaam rond de funderingen gevestigd. Onder het bos groene omslag van bladeren en mos, vindt u de teeltdrempel en stenen muren. Zodra het metselwerk roos, tapijten nu gedijen door groenblijvende, zeehonden en gedoe, evenals kelen en andere kruiden.

Bossen gekenmerkt door weide

Het reservaat is klein en leuk. Op de hogere bergdalen groeit puur boekbos, maar gemengde bossen met oudere boeken en sparren, sump bossen van calibbal en amandel littekens binnen de grenzen van het reservaat. Veel van de oudere boeken zijn multi-stage vertakt vanaf de basis (emmer boekingen) of een beetje hoger op de stam (kaliber boekingen) die aangeeft dat het bos werd gegraasd toen de bomen begonnen te groeien. Als alternatief kunnen deze boekingen hun vorm gekregen hebben door terugkerende bewoners van het dorp hout en twijgen op te halen voor huisvestingsbehoeften.

Het reservaat heeft ook grote en ruige maar lang dode eenheden, wat betekent dat het bos waarschijnlijk meer open en inzet. De leeftijd van de oudste boeken kan worden geschat op ongeveer 150 jaar, maar de meeste zijn jonger dan dat. Leden Boa kerkpad, dat loopt tussen Boa en Okome, passeert net ten zuiden van het reservaat.

Nieuwe bewoners trekken in

Het bos is nu wild geteeld en dunner geworden verdunners hebben voor een lange tijd overvloedig gemaakt met ruw doodshout, vooral door het boek en de sparren. Hierdoor heeft het gebied hoge natuurbeschermingswaarden kunnen hebben. In de oude bomen en het dode bos hebben een aantal inwoners zich gevestigd. In de zakken die stervende of dode brieven sieren, heeft de vlinder een thuis gevonden. Op oude letters vormt de roodgelijste graankachel ook bontachtige tapijten.

De dode bomen hebben ook veel vogelsoorten op zoek naar insecten en larven in het hout. Bijvoorbeeld, hagen morsen kroon, groene behuizing, grotere kippentip en kleinere hack tip in het reservaat met de dichtstbijzijnde omgeving.

Leidend in de reserve

Ödemarksstigen (het rode stuk) is een pad dat loopt door Kålabro, Skogen, Bergs naturskog en Boa en in verschillende prive-gebieden. Het is in totaal ongeveer 12 km maar kan worden verdeeld in twee gewrichten elke 6 km. Parkeren voor degenen die willen lopen op het pad kan worden gevonden in het bos Natuurreservaat, zie de aanwijzingen onder de rubriek

U kunt ook voorbij het Bos parkeren rijden en daar neemt u de volgende weg naar links. Volg dit tot het einde waar er een wachtplan is dat je kunt volgen. Belangrijk om goed te plakken aan de randen, zodat anderen ook kunnen draaien en krijgen door. Er is ook een parkeerplaats bij de natuurparkeerplaats Berg.

Er is ook een blauwe lus in het natuurreservaat Forest en in het natuurreservaat Kålabro, dat 1,3 km is.