God, ik adem mijn eenzaamheid uit, ik adem erin dat ik de jouwe ben. **
Waar zou ik ontsnappen aan je nabijheid? Waar zou ik ontsnappen voor je ogen? Als ik opstijg naar de hemel, ben jij daar, Ik lig in het koninkrijk des doods, jij bent er ook. Als ik de vleugels van de ochtendroodheid nam, ging ik rusten in de zee, je zou me daar bereiken en pak me met je hand. Als ik zeg: Duisternis kan mij bedekken, het licht om mij heen wordt nacht, zodat de duisternis is niet donker voor u, de nacht is licht als de dag, de duisternis zelf is licht. Ps 139:7-12
Waarom heb je me in de steek gelaten? Dus mensen hebben te allen tijde gehuild, dus Jezus huilde ook aan het kruis. Soms ontmoeten we elkaar de nacht. Voor de dood, verdriet, het zinloze lijden, is er geen opluchting. We mogen tenminste hopen dat we niet in de steek gelaten worden, ook al voelt het dat misschien. Hopelijk is geen diepte zo diep dat het niet in God is dat we landen. De parel van de nacht wil een metgezel zijn en herinnert ons eraan dat geen duisternis zo donker is dat het licht van God niet kan inbreken.
Wanneer moeilijkheden van invloed zijn, hoe kunt u vasthouden aan hoop en niet worden gevangen in bitterheid? * *
