Torups ängar, Naturreservat

De weiden van Torup bevinden zich in Vitaby buiten Simrishamn. Ondanks zijn naam is het een groot bosreservaat met veel ruige oude eiken en boekingen. Maar net zoals de naam al doet vermoeden, is de bodem opener en gebruikt voor grazen en angstliederen in oudere tijden. Stel je een haagland voor met uitgespreide eiken. Deze eiken zijn oude bomen in het boekbos van vandaag. De weideplanten op de grond zijn vervangen door bossoorten, maar we vinden nog steeds engelbloemen zoals amandelbloemen en angst in de overige weiden. De hoge natuurlijke waarden van het gebied zijn anders gebonden aan de oude en dode boomreuzen. Ze zijn rijk aan levens met zeldzame schimmels zoals coraltica en cinnober mosselen en het exclusieve keverboek bosrots. Het reservaat mist paden, maar het is mogelijk om vrij rond te zwerven of over de grondweg te lopen. Parkeren is weg.

Boekenbos met oude eiken

De weiden van Torup... zijn een klein heuvelachtig reservaat tussen Ravlunda en Vitaby in het zuidoosten van Skåne. Het boekbos domineert het gebied, maar er zijn ook eikenbossen, alsumpbossen en boom- en bosweiden. Klammersbäck gaat door delen van het bos en weiden. In het bos zijn er veel oude en ruwe eiken en boekingen. De hoge natuurlijke waarden van het gebied zijn voornamelijk verbonden met deze oude en soms dode boomreuzen. Ze zijn rijk aan levens met zeldzame schimmels zoals sotticka, koraal en cinnobermussling en het exclusieve keverboek bosrots. Lava's die de hoge natuurlijke waarden van het bos weergeven zijn roze lundlaven, voetgangersclaves, bokvårtlav en boekrandlav.

De bloem die een boekbos werd

Ondanks zijn naam zijn de weiden van Torup een bosreservaat met slechts geringe weiden in het oosten. Zoals de naam al doet vermoeden, is hier eerder bezorgdheid geweest. Veel van de hedendaagse eiken en boekbossen is uit de 20e eeuw, maar er zijn ook een groot aantal eiken en boekingen die meer dan 200 jaar oud zijn. Deze oude boomreuzen stonden in de 19e eeuw schaars verspreid in een bloemenplein. De weideplanten zijn vervangen door bossoorten na het bos, maar je vindt nog steeds engelbloemen zoals blazen, kleine blauwe klok, karkas, gökblomster, amandelbloemen, angstbloei en angstborstel in de resterende weiden. Het bos in het oostelijke deel is voedzamer en heeft een rijke voorjaarsbloei met soorten zoals desmectop, holle oor, myskmadra, tandwortel en tapijten van gele en witte spikes.

De werkwijze - met eisen aan hout voor alun gebruik

Het reservaat ligt binnen een straal van twee mijl van de alumnus in Andrarum en dus binnen de zogenaamde Werklijn. In de late 18e en 19e eeuw is er een bijzonder grote houtonttrekking geweest. Dit droeg bij aan een meer open en boomarm landschap op dit moment. In de 20e eeuw, werden de loofbomen meer en het bos begon te stoppen. Delen van de open grond werden ook beplant met de sparren, hoewel de grond in het oosten, Röla bos, bleef worden gebruikt als weide. Het bos is grotendeels beheerd voor de houtproductie, maar de oudere bosbestanden en sommige clibal littekens zijn voorzichtiger behandeld. Het getuigt van alle oude ruwe bomen en socket-vormende schouders. In de oudere bestanden zijn er zowel oude boeken- en eikenbomen als relatief veel dood hout, zowel liggend als staand. De graanvoorraden zullen uiteindelijk worden geoogst en overgebracht naar kostbaar bos en grasland.

Vrij leven in de lucht

De weides van Torup. Hier zijn bossen met oude boeken en paarden, maar ook restanten van bloemenkuil. Het bos in het oosten heeft een rijke lentebloei met onder andere witte nippen, gele nippen, gaatjes en tandenwortel. Er zijn geen faciliteiten in de omgeving eerder, maar er is een bosweg die kan worden gelopen en fietsen op. U kunt ook vrij rondzwerven in het bos, maar er zijn vochtige en moeilijke delen. Parkeren is weg.

Door de Europese Unie gefinancierd