Lägsta punkten, besöksplats i Vattenriket

In een berkenjungle ten zuidoosten van het centrum van Kristianstad ligt Zwedens laagste punt 2,32 meter onder het zeeoppervlak. De tentoonstelling vertelt hoe het water werd afgevoerd en laat zien hoe hoog het water was, tenzij de Hammarslundsvallen werden gevonden.

Toen de Deense koning Kristian IV in 1614 Kristianstad adopteerde, lag de locatie op de bodem van een deel van het Hammarmeer. In de jaren 1860 werd Nosabyviken gedroogd. De bevolking groeide en had meer land nodig om te groeien. De Engelse ingenieur Milner vond een oplossing. Hij bouwde een podcast over Nosaby. Toen werd het water weggepompt en de zeebodem verdween.

Om het water uit de baai naar het Hammarmeer te draineren, werden stoommotoren gebruikt die zogenaamde archimedes schroeven dreven. Zo'n zes meter schroef blijft bij de walvis bij de bezoekersite Ekenabben.

Eigenlijk maakte dit deel uit van een groter project dat betrekking had op het drogen van grote delen van zowel het Hammarmeer als het Araslövmeer. Vanwege economische problemen werd het werk onderbroken en bleven de meren een waardevol onderdeel van het Waterrijk.