Open weiden en dichte weduwen. Uitgebreide vazen en vijvers die gedijen met het leven. Stap in een landschap gekenmerkt door de landbouw en de bakstenen boerderij Hercules, die naam gaf aan de site.

Vanaf de parkeerplaats, een 3,2 km lus leidt naar het gebied. Het wandelt door dichte videbuskage en gaat dan verder op bloeiende bedden. Höskallra, angst en gökblomster getuigen dat het land generaties lang is getroffen. Hier hebben de gele, rode poot en de enkele accu hun nesten.

Halverwege het pad komen we bij de vogeltoren en het buitenmuseum. De tentoonstelling vertelt over het gebruik van het land, het tijdperk van de tege-industrie en de fijne natuurlijke waarden die in zijn sporen volgden.

De vogeltoren biedt een prachtig uitzicht op de uitgestrekte oevers van het Hammarmeer en de engelen rondom. Hier, omgeven door groen, water en vogelsong, is het gemakkelijk om rust te vinden voor lichaam en ziel.

In het voorjaar klinkt de dova van de boodschapper mistlur en over de wei zeilende bruine cartridges op zoek naar voedsel. Pijpzangers, stoomboten en baardmess zijn vaak zichtbaar voor en onder de rariteiten valt de vaaszanger op. In de zomer, vissen lichten vis over Herculesviken

Vanuit het buitenmuseum loopt het pad verder op de walvis tussen de vijvers, waar de klei ooit naar Hercule's metselwerk werd gebracht. Tegenwoordig is klei gevuld met water en de thuisbasis van kleine kreukels, vis en vogels.

Trollsländor danst over het wateroppervlak en smids en zwaluwen jagen op insecten en kleine vissen. Grijze, baarddippende en sothöna heggen op de strandrand. Eenmaal voorbij de dammen loopt het pad van het fietspad terug naar de parkeerplaats.

Houd in gedachten dat het gebied wordt gegraasd door koeien, dus houd de hond verbonden. Het is niet toegestaan in het stof te vissen.