Sundsjömarken, Naturreservat

Natuurreservaat Sundsjömarken is een ongerept mozaïek van mieren, oude bossen en nog steeds bosmeren. Grotendeels, je krijgt om je weg te maken in onberispelijke terrein, maar maak een poging te doen hier kunt u een echte wildernis waar de cast speelt en de weefgetouwen huilen ervaren.

Old Forest

De meeste bossen in het gebied zijn meer dan 120 jaar oud, maar veel bomen zijn veel ouder dan dat. Hier en daar zijn dennenbomen ontstaan in het begin van de 18e eeuw. De oudste bomen hebben ongeveer 200 jaar om hun nek. Er zijn ook veel oude ruwe aspars. Delen van de bossen worden gekenmerkt door branden. Bosbrand is een natuurlijk kenmerk dat veel soorten ten goede komt.

Rich Birdlife

De mieren kunnen een desolate indruk geven tijdens delen van het jaar, maar als de lente klinkt de wildernis van de natuur over het knooppunt. De lucht is gevuld met geluid trompetten van kranen

en de zang en de gracieuze oefeningen van de grote paus. Van het meer van Sund wordt de desolate schreeuw van de storm gehoord. In sommige van de kleinere sterren, kleine weefgetouwen broeden. Onder de vogels van het bos

Er zijn duivenhaviken, pareluilen en dertig hack spikes. Gaming sites voor zowel grotten als orre zijn ook beschikbaar in het reservaat.

Lavar en schimmels

Een bijzonder sterk gevoel van wildernis bevindt zich in de delen van het reservaat, waar katers de takken van de bomen bedekken. Tagellavar en baard korstmossen domineren, maar de zeldzame garen lave bestaat ook. Ongewone lavas zijn ook gevonden op de schapenschors van de oude aspen. Oude en dode bomen zijn van vitaal belang voor veel oude bosbewoners. Bijvoorbeeld, op heuvel-gevallen, multande bomen groeien houten paddestoelen zoals wol-ticka, grens-ticka, ster-tagging en laxticka.

De sporen van het verleden

We zijn in Bergslagen, een regio die lange tijd wordt gekenmerkt door mijnbouw en ijzerbewerking. In de omgeving van het reservaat zijn er genoeg verlaten mijngaten. Bij de Sundsjöbäcken zijn de ruïnes zichtbaar na een oude hut, en in het bos ten westen van het meer zijn er sporen van enkele kleine droge putjes.