Snavlunda, Naturreservat

Het natuurgebied Snavlunda en Tjälvesta liggen naast elkaar in een glooiend cultuurlandschap uit de IJzertijd. Hier kunt u wandelen door bloeiende weiden en weelderige bladbossen en duidelijke sporen van het nieuwste binnenlandijs zien.

Ontdek Snel en Zelf-Esteem!

Snavlunda en Tjälvesta zijn populaire excursiebestemmingen, vooral in het voorjaar wanneer de witte stroop hun witte tapijten spreidt. Een reis naar het reservaat kan het hele jaar worden gemaakt. In de zomer zijn de weiden in volle bloei en in de herfst kunt u de kleurverschuivingen van het loofbos ervaren.

Een werk van ijs en water

Het glooiende en meerrijke landschap van Snavlunda-Tjälvesta wordt gevormd aan het einde van de laatste ijstijd, tijdens een koudere periode toen het ijs stil lag. Uit het ijs bouwden rivieren met kalkrijk zand en grind een delta op voor de ijsrand. In delta, omrande ijsblokken die waren ingebed in het ijs materiaal. Toen het ijs smolt, werden water gevulde kuilen gevormd met steile kanten. Verschillende diepe kuilen zijn nog steeds gevuld met water en vormen tegenwoordig meren in het landschap. Stichter gootstenen zijn weer uitgegroeid tot moerassen, terwijl anderen zijn uitgegroeid tot droge Laws. Een van de verdiepingen in de put ten westen van het meer kerk wordt genoemd de Dog of the Giant. De reus waarnaar verwezen wordt is de satansdief, die zijn naam zou hebben gegeven aan Tjälvesta boerderij.

Oud cultureel landschap

De platte chips langs de weg naar het oosten zijn gebruikt als velden ten minste sinds de 16e eeuw. Bijna alle andere land in het natuurgebied is oude angst. Hier hebben de boeren van Tjälvesta en Snavlunda hun hooi geslagen tussen dun staande hardhouten en gedoesstruiken. Toen het slaan ophield, groeiden de weiden weer, maar tegenwoordig worden grote delen van het reservaat weer open gehouden. De weide ten westen van het Kyrkejönmeer, de sneeuwscooter, wordt jaarlijks getroffen. Andere chips worden opengehouden door dieren te slaan. In de delen van het reservaat die niet bèta of geslagen zijn, groeien weelderige loofbossen.

Bloemrijke weiden en hagedissen

In de weilanden en heksengebieden van het reservaat is er een mysterie van planten en dieren die gedijen in lichtopen, warme omgevingen. Aan de planten van de weide behoort backsipping, varkenswortel, boterballen, bruidsbrood, geel, veld en angst. De bloemen bieden een voorraadje stuifmeel en nectar voor vlinders, bijen en andere kleine kreukels. Paarden oogsten en grazende muildieren zijn de verklaring voor de diversiteit van open grond. Zonder aas en aas zou de rijkdom van de soort worden verarmd en vervangen door een enkele-snelheid flora van hoge planten en sluw.

**Groeibossen met rijk vogelleven

De flora van de bossen is de rijkste in het voorjaar voordat de strakke bladeren van de bomen de bodem schaduwen. Sips, longkruiden, lente- en tandwortel zijn voorbeelden van soorten die gedijen in de rijke bodem. Er zijn veel oude en stervende bomen in het bos. In de ommuurde, zacht hardhout bouwen hole-breaking vogels leven. Dit omvat de bluemese en de zwart-wit vliegennapper, de kat uil en al onze hacks. In de natuurgebieden, bijvoorbeeld, het land de kleinste tip .. de ongewone soorten leeft minder kip. Het ommuurde hout is ook waardevol voor schimmels, lava's, mossen en vereren kleine kreukels. Hazeln is een regelmatige bosstruik door het hele natuurgebied. De noten worden gewaardeerd door rundvleeswakes, notenkreten en de ongewone rundvleeskraai die in de herfst in het reservaat te zien is.

Meren met rijke vegetatie

De meren van het natuurreservaat staan bekend om hun rijke vegetatie. In het heldere en kalkrijke water leven veel verschillende onderwaterplanten. Diversiteit is een goed teken dat de meren goed zijn en een goede waterkwaliteit hebben. Bij de meren zijn er veel verschillende soorten trollen.

Film over dodengroepen

In de clip hieronder ziet en hoort u culturele geograaf Torgny Frembäck van de County Administrative Board vertellen u waarom het landschap in Snavlunda- Self-esta ziet eruit als het doet, hoe de dood pits werden gevormd, en of de mens gebruikt het landschap door de geschiedenis heen.

Bereikbaarheid en apparaten

Door de twee natuurgebieden loopt een net van paden van zowel de twee ingangen als van Snavlunda en Hembygdsgården. Houd er rekening mee dat het terrein heuvelachtig is, zodat je veel hellingen en hellingen tegenkomt langs je wandeling. Langs de paden zijn er verschillende zitbanken voor rust, evenals informatieborden die het gebied vertellen natuurlijke waarden en culturele geschiedenis. Dass is zowel bij de ingangen als bij het restboard beschikbaar. In delen van het reservaat gaat het pad door weiden, vergeet niet om de poorten na u te sluiten!

##Getekende informatie