Skärmarbodabergen, Naturreservat

Natuurreservaat Het Screenshotgebergte is een unieke en spannende plek. Begeef u op een ontdekkingsreis tussen grotten, rotsgroeven en oude dennenbomen.Dit is een echt avontuurlijk land.

Stappen in de berg

In Skärmarboda Mountains zijn er verschillende hardhandigheden en zogenaamde afstotingsgroeven. Ze vormden miljoenen jaren geleden toen delen van de korst bewogen en barsten. Soms zonk de grond aan de ene kant en groeide aan de andere kant en vormde een grote stap. De hele Kilsbergen is zo'n enorme afwijzing.

Een Groet uit de ijstijd

Onze laatste ijstijd hield Scandinavië millennia in zijn greep. Zowel het ijs als het smeltwater hebben het oppervlak aangetast en nieuwe landschappen gevormd. In het Skärmarboda gebergte ziet u geschuurde bergstromen, grote individuele bewegende blokken en vooral grote accumulaties van stenen blokken. Alles samen is het werk van het ijs.

Ooit was er een open zee.

Toen het binnenlandse ijs langzaam smolt, was open water helemaal naar Rusland. Deze zee wordt de Yoldiazee genoemd naar een kleine mossel die op de zeebodem leefde. 11.000 jaar geleden lag het hele Skärmarbodagebergte onder water. Het zeeoppervlak bereikte hier op de top van bijna 170 meter boven het huidige niveau. Toen het ijs smolt en het gewicht verdween, steeg het land weer uit de zee. Dit land stijgt nog steeds. 10.000 jaar geleden was het land zo sterk gestegen dat de kust net hier op de hellingen van het Skärmarboda gebergte lag. De golven van de zee raakten het strand, weggespoeld zand en grind. Grotten werden gevormd in holten tussen de blokken. De stenen op het strand waren rondgeschuurd, zogenaamde klappersteen. Langs de hele Kilsberg rand zijn er duidelijke strandlijnen in de vorm van chipstone velden. In het Skärmarboda gebergte ziet u zo'n strandlijn als u goed kijkt naar het pad bij Galtapussen.

De dode bomen rouwen om het leven

In de bergen van Skärmarboda kunt u een bos ervaren dat eruit ziet als bossen in het verleden, waar bomen groeien en sterven, omvallen en afbreken door insecten en schimmels. Veel soorten zijn blij in de hedendaagse goed gereinigde en rationeel beheerde bossen. Vooral de dode, echt ruwe aantallen die een beetje voor zichzelf staan in zonlichtmodi, zijn een toevluchtsoord voor een lange reeks zeldzame insecten, schimmels, korstmossen en vogels. Op de hoogste bergtoppen overleven slechts enkele kleine en vaak vervormde pijnbomen. In de harde omgeving groeien bomen langzaam. Een den wiens kofferbak je met je hand kunt pakken kan nog meer dan 100 jaar oud zijn! In het reservaat zijn bossen met pijnbomen van meer dan 400 jaar oud! In zijn richting lijkt het bos op een bos. Er zijn tal van dode bomen en takken, waar insecten en schimmels leven en werken met de afbraak. Onder de kevers zijn ruwe platte kevers die naast verwarring zijn vergelijkbaar met een stuk hout. Het wordt meestal gevonden in oude pijnboomstammen die open en zonnig zijn. Om te kunnen gedijen, moet het hout eerst zijn gedraaid door verschillende tikken, zoals de ananas of de zeldzamere orangerosa laxtica.

Motorsurr?

De insectenrijke boomstammen zijn heerlijke sandwich tafels voor veel vogels, vooral verschillende hacks. Luister, misschien hoor je een hackspeak trommel tegen een boomstam. Als je over bent wanneer het begint te verduisteren, kun je de buzz van de nachtkroon horen die je doet denken aan het geluid van een brommer in de verte. Het is een vogel die moeilijk te zien over de dag, maar herkent haar speciale lied.

Tracks na bergen

Het blocky en ongrijpbaar terrein heeft het hier moeilijk gemaakt om bosbouw te exploiteren. De gemakkelijk toegankelijke gebieden zijn gebruikt, hoe moeilijker tot een paar decennia geleden. In de tijd van de bergen was het bos een belangrijke grondstof in de Bergs Act. Het at grote hoeveelheden houtskool om het ijzererts in de hutten van het gebied te smelten. De dichtstbijzijnde hut was in Skymhyttan, net ten westen van het natuurgebied. Veel drogers werden geleverd door de productie van houtskool in koolstofmijlen rond de bergen. Hier in het reservaat zijn er resten na verschillende houtskool vrachtwagens, zogenaamde koolstofbodems. Naast de bodem van de steenkool zijn de sporen vaak te zien na een kolenlaag, waar de kolenboer die de Milan bewaakte.

Geniet van de bessen en voedsel sponzen van het bos

Je weet dat je zowel bessen als voedsel sponzen kunt plukken voor huisbehoeften in het reservaat. Maar pas op, niet alle bessen zijn eetbaar, de rode eekhoorn bessen zijn giftig. Bosbessen en kraaibessen zijn gelijk, maar de kraaibessen zijn een beetje smaakloos en droger dan de bosbessen.

Beschikbaarheid

Bij de ingang is er parkeergelegenheid gereserveerd voor mensen met een handicap. De ingang is hard gemaakt evenals het pad vanaf de parkeerplaats. Bij de ingang zijn diverse beschikbare rusttafels met ruimte voor een rolstoel en een toegankelijke barbecueplaats, zelfs die met ruimte voor een rolstoel.

Brand en grill

Houd er rekening mee dat het alleen toegestaan is om te vuren bij aangewezen open haarden (ingang en windbescherming bij Galtapussen). Ved wordt regelmatig gevuld maar we kunnen de beschikbaarheid op geen enkel moment garanderen. Vergeet niet met mate te vuren, zodat het hout voldoende is voor andere bezoekers. Als u zeker wilt zijn dat u vuurt, breng dan uw eigen brandhout mee (het is niet toegestaan om te vuren met stokken en takken uit het bos in het natuurgebied).

Stappen en windbescherming

Bij Galtapussen is er een windwering met open haard. Binnen het reservaat is er een totaal van iets meer dan 1 mijl gemarkeerd pad, verdeeld in verschillende trail loops met individuele kleurmarkering. Het blocky terrein in het gebied kan bitter veeleisend zijn. Verschillende stups worden gevonden in het gebied en bij nat of ijzig weer is er een hoog risico op uitglijden. Langs de paden in het zuidelijke Skärmarboda gebergte zijn audiogidsen bereikbaar via telefoonnummer of QR-code op negen locaties (of via mp3-bestanden). Korte informatie over dezelfde sites is ook te vinden op kleine uitnodigbare informatie tekens, waarvan sommige zijn aangepast voor kinderen.

Neem de bus naar het reservaat

Verschillende bussen van Länstrafiken

##Getekende informatie

Stigar in Skärmarboda Mountains

1 (donkerblauw) Kleine ronde 0,6 km

Een voornamelijk makkelijk te volgen pad, met een heuvelachtig en iets moeilijker feest net ten noorden van Skärmarbodagrottan. Langs het pad verandert het landschap van karakter. Van open en onvruchtbare pourlands tot vochtige bosgrond tot opener pour lands. Merk op hoe het binnenlandijs het landschap vorm gaf: het ijs grindde ronde hakken en de grote blokken waar het ijs mee bewoog (bewegende blokken). Op de kale hakken groeien tapijten van diverse korstmossen en enkele dennenbomen. Wees voorzichtig en volg het pad, de lava's groeien heel langzaam en zijn niet bestand tegen vertrapte voeten. In de meer vochtige feesten, waar het bos van zowel dennen- als sparrendichter sluit, is de grond bedekt met verschillende mossen. Bij de ingang is een balans. Kun je rondlopen zonder de grond aan te raken? Vergeet niet dat ouders verantwoordelijk zijn voor hun kinderen!

2 (groen) Yoldiarundan 2,5 km (totaal vanaf ingang 3.1 km)

Een relatief gemakkelijke wandeling met elementen van groot en heuvelachtig terrein. U passeert de kleine watercollectie Galtapussen met windbescherming en barbecue site. In het pad zien we hier sporen van de voormalige kustlijn in de vorm van ronde gesneden stenen. Op het zuidelijke uitzicht (ongeveer 135 meter boven de zeespiegel) heeft u een goed uitzicht op de vlakte aan zee, helemaal naar Frövifors! In het gebied van Yoldia, het bos sluit dichter rond grote rotsgroeven. Ben je in de Hall of Bergakungen? In het noorden loopt het pad door open gieten land met verschillende echt oude dennenbomen en duidelijke afvalgroeven. Op weg van en naar de ingang passeert u ook het Kleine Rondje (zie hierboven).

3 (paars) Bergsrundan 2,2 km (totaal van de ingang 5,6 km)

Een iets langer pad dat makkelijk te lopen is omdat je delen van de Yoldiar Ronde voorbij bent gegaan. Dit is ook het stille pad van het reservaat! Tussen Tandvärkstallen en Busberget loopt u volledig vrij van verkeersgeluiden. Het pad leidt door afwisselend grote, gesloten bosfeesten en open pour lands. Naast het pad vindt u Hoglösens steen, dat is de reserve grootste bewegende blok! Ook, geniet van het uitzicht op de twee standpunten. Vanaf Busberget (ongeveer 145 meter boven zeeniveau), ziet u weg 50 zich uitstrekken door het landschap richting Lindesberg. Vanaf de Signal Mountain is het hoogste punt ongeveer. 160 meter boven zeeniveau heeft u een goed uitzicht op de nabijgelegen vlakte. Op de bodem van het zuiden staat de machtige Tandache Hall, dood voor een paar jaar en nu luxe hotels voor kleine kreukels, schimmels en lavas. Het pad passeert in het westen ook een duidelijke weigering, de zogenaamde Mountain Wall. Op weg naar en van de ingang passeert u delen van zowel de kleine ronde als de Yoldiarunda (zie hierboven).

4 (rood) Carlanner Ronde 1,5 km (van Skymhyttevägen)

Een beetje een heuvelachtig pad dat vooral in de oostelijke delen veeleisend en zwaar kan zijn om te lopen. Op de hoogten, ontmoet je onvruchtbare chips, waar bijna alleen dennenbomen gedijen, terwijl de lagere partijen bieden een weelderige bos. Voer de grootste blok grot: Carlannersa grot! Vanaf Stenmanns troon, een stoelvriendelijke rotsformatie, loopt het pad naar beneden. Denk aan het sliprisico als het vochtig of ijskoud is! Een beetje in het graanbos vindt u de resten na de vroegere koolstofproductie: koolstofbodems na houtskool en ruïne na een kolenkoe.

5 (geel) Uitzicht Ronde 2.4 km (van Skymhyttevägen)

Een relatief gemakkelijke weg, met uitzondering van een aantal lastige partijen ondersteboven van de Suggan. Eenmaal boven op Suggan Breng verrekijker en spana voor vogels! Vanuit de sty foundation kunt u ook tot Källartjyvens grot en het grote geblokkeerde gebied met blok grotten in verschillende niveaus, de zogenaamde Trappsteg grotten. Aantrekking is ook de krachtige De steen die over het pad ten zuiden van de Suggan balanceert.

6 (blauw) Bos rond 2.7 km (vanuit Little Mon)

Een gedeeltelijk gemakkelijk te volgen pad met blocky en heuvelachtige partijen langs de oostelijke delen van het pad. Vanuit Little Mon loopt het pad zuidwaarts door een oud bos. Let op al de Deze baarden gedijen het best op oude naaldbomen waar de lucht schoon en vochtig is. Het oostelijke deel van de lus brengt je door open gietchips op de klokhoogte van Galten. Vanaf een hoogte van ongeveer 150 meter boven zeeniveau heeft u een goed uitzicht op de vlakte in de buurt richting Örebro.

Audiogidsen over het Skärmarbodagebergte

Chart over de audiogidsen

Productie:

Productie en lezer: Thomas Öberg, Natuur in het Noorden. Co-editor: Carl Anders Lindstén en Kjell Store.

De audiogids is medegefinancierd met middelen uit het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (http://ec.europa.eu/agriculture/index_sv).