Siksandshöjden, Naturreservat

Natuurreservaat De siksand hoogte bestaat uit een klein heuvelachtig moeras en bos gebied met verschillende kleine meren. Hier ontmoet u een gevarieerde natuur met sterke wildernis spiegels.

Oud bos met brandpaden

Het bos in het gebied wordt gedomineerd door naaldbomen met elementen van hardhout, zoals asp en berken, vooral op heuvelruggen en in blokrijke, kleinbegroeide terreinmodi. De oudere bomen zijn ongeveer 200 jaar oud en sommige enkele dennenbomen zijn veel ouder dan dat. Vele eeuwenoude sparren en dennenbomen zijn te vinden in de blokrijke stranden rond het Hälltjärnenmeer. Langs de dramatische oostkust zijn er zowel broeders als lodge muren. In het reservaat zijn enkele sporen voor oudere bosbranden te vinden in de vorm van oude vuurstammen, voornamelijk in de dennenbossen naast de mieren. In de meer houtarme moerassen van Kulltjärnsbäcken zijn er mineraalrijke zogenaamde rijke littekenoppervlakken, waar onder andere zeldzame bruine mossen groeien. Deze oppervlakken en waarschijnlijk zelfs delen van de bekkenvallei zijn in oudere tijden getroffen voor het verzamelen van hooi.

Dood hout trekt korstmossen, schimmels en vogels aan

Hier en waar in het reservaat is er genoeg dood brandhout in verschillende stadia van afbraak. In en op het dode hout gedijen veel bedreigde en gespecialiseerde soorten. Tot de paddenstoelen behoren bijvoorbeeld pijnboompjes, grenen, grenstikken, zwarte en oranje tag schimmel. Ook in het reservaat zijn verschillende exemplaren van de prachtige koraalleeuw gevonden. Het groeit meestal op blokken en lodynas maar wordt hier gevonden in Siksandshöjden voornamelijk op hardhout. De veeleisende lave groeit alleen waar het bos is geweest voor een lange tijd. Dertig hack spikes behoren tot de vogels die zich toestaan om goed te proeven van alle kever larven die leven in het dode hout. In de omgeving kweekt duiven. Smålom is gezien in Klosstjärnen en Kulltjärnen, terwijl de storm is een regelmatige bezoeker van Hälltjärnen.

De helmijzermijnen

Het gebied was nog steeds wegloos in de jaren 1950. Alleen paardentreinen en een pad kruisten de Siksjö hoogte. Net ten westen van de Heel Iron zijn resten na de Grijze IJzermijnen. Er zijn weinig gegevens beschikbaar over mijnbouwactiviteiten die in 1908 werden gesloten. Goed verborgen in het bos, de attente mijngaten, schroothopen en een bouwstichting zijn te vinden. Verborgen in het bos zijn er ook enkele koolstofbodems die restjes maken na mijlen waar houtskool werd gemaakt naar de hutten van het gebied.

Beschikbaarheid

De hoogte van de siksand behoort tot niveau 1 van de County Administrative Board het egaliseren van de county's natuurgebied, wat betekent dat het reservaat heeft wildernis spiegels en mist buiten woonfaciliteiten.