Limmingsbäcken, Naturreservat

Het natuurgebied bedekt het gehele Limming bekken met vallei. In de waterloop gedijen zowel forel, rivierparelmossel als rivierjas. In het omringende limebarr-bos is de soortenrijkheid groot, hier vindt u vele verschillende soorten planten, schimmels en korstmossen.

Tussen mosselen en rivierkreeften

Zowel Limmingsbäcken als Limmingssjön hebben hun naam naar de kalkhoudende bodem, toen de kalk in oudere tijden lijm werd genoemd. Door het natuurlijke kalkgehalte is het water nooit verzuurd. Daarom gedijen zowel de parelmossel als de rivierjam hier in het bekken. De parelmossel van de rivier staat bekend om zijn vermogen om parels te vormen zoals bescherming van de schil rondom zandkorrels of parasieten aan de binnenkant van de schelp. Het werd in het verleden sterk gevangen op zoek naar parels maar is nu vredig. De parelmossel van de rivier is ook afhankelijk van forel om te overleven, omdat de muislarven de kieuwen van de vis als kinderkamer gebruiken. De parelmossel groeit langzaam en kan meer dan 200 jaar oud worden.

Pesthotad vereist

De rivierkreeft is een zoetwatersap dat wordt gescheiden van de geïmplanteerde signaal kreeft door zijn donkere, smalle schelp en signaal rode wrat op de cluster grip. De kreeft heeft een witte wrat aan de duimgreep. De rivierkreeft, net als de parelmuis, is een bedreigde soort, die voorheen veel voorkomt in veel van het land. De rivierkreeft is de afgelopen honderd jaar sterk gedaald, voornamelijk door de besmettelijke ziekte van rivierkreeften. Het geïmplanteerde signaal hunkert naar de infectie zonder ziek te worden. Voor een verminderde verspreiding van infectie is het belangrijk dat boten en vistuig niet tussen verschillende wateren worden vervoerd zonder eerst te worden ontsmet.

Artrik Kalkbarrskog

Het bekken wordt omgeven door bossen en weiden. Een groot deel van het bos bestaat uit sparren en een ander den. In het noordelijke deel van het reservaat groeien een paar berken en al. In verband met de waterlopen zijn er kleinere korrelbossen. Sommige bosmachines hebben nooit het bos rond het Limming bekken aangetast, maar hier zijn sporen van oudere tijden steken zowel hout en hout. De calcicale bodem beïnvloedt de vegetatie van het gebied. In een limebarr bos zijn er meer verschillende soorten dan in een gemeenschappelijk naaldbos. Hier, onder andere, is blazen, zwarte doorn schimmel en grantagg paddestoelen. In het midden van het Limming bekken worden de resten gevonden na een oude krachtcentrale met de bijbehorende stofinstallatie.

Beschikbaarheid

Limmingsbäcken behoort tot niveau 1 van de County Administrative Board.Dit betekent dat het reservaat wildernisspiegels heeft en geen buitenvoorzieningen heeft.