Jämmerdalen, Naturreservat

Natuurreservaat De Jämmerdalen heeft zijn naam na een aantal smalle scheuren in het reservaat. Het bos in het gebied wordt gedomineerd door graniumbossen die dicht, schaduwrijk en verwaarloosd zijn. In het noordelijke deel van het reservaat opent het landschap rond de Småtjärnarna. Het bergpad loopt ook door het reservaat.

Machtige crackdal string

Natuurreservaat Jämmerdalen ligt in het zeer heuvelachtig terrein ten oosten van Norra Finnfall. Drie aanvallen domineren het reservaat. Ze zijn van zuid naar noord: Lilla Oxdalen en Skitibacksdalen. Tussen en rond de scheuren zijn elf kleinere bergtoppen. In het westelijke deel van het reservaat ligt het Quardal.

Bosbranden in Jämmerdalen

De moeilijk te bereiken steile, blocky bergruggen en drukke hardhandige aanvallen hebben de meeste bossen lange tijd onaangetast gelaten. Delen van het bos zijn ook door brand getroffen. Verschillende oude zeehonden hebben sporen van minstens één bosbrand.

Planten en dieren

De Jämmerdalen heeft goede toegang tot schaduwrijke blokken, bergwanden en lodynas waar het vocht blijft zelfs tijdens de droogste zomerdagen. Enkele bedreigde soorten hier zijn de zeldzame mossen van Noordse clipptus, zuidelijke knoop mos en schaduw mos. Een van de bedreigde korstmossen in het reservaat is de Noorse marine, die groeit aan beide bergmuren, stenen blokken en sparren in het reservaat. Er is tenminste één plek in het natuurgebied. Een van de oudste woudsoorten, de dertig hackspetten, broedt vaak in de bossen van Jämmerdalen.

Svedjefinnar ontruimde land

In de late jaren 1600 en begin 1600 waren er veel puistjes. Ze vestigden zich op de hoogten van de meren en bedekten kleine velden door het gebruik van Zweden, dat is waarom ze worden genoemd "svedjephins. Kleine oppervlakken in het bos werden gereinigd en verbrand. In de as werd toen gezaaid. De noordelijke Finnfall zuidwesten van het reservaat vertelt zijn naam over de Finse geschiedenis van de regio.

De tijd van de hutten

De bossen van Bergslagen vertonen min of meer duidelijke sporen van de kolenwassing en kolenwinning in de bossen van de 17e eeuw tot de 1940. De Zweedse stichters die zich hier vestigden en het bezit namen van de bossen stopten nu met het vangen en verbranden van het bos. Er waren grote hoeveelheden kolen nodig voor de productie van ijzer en koper, en daarom werd er uitgebreid kolengesticht in de bossen rond de hutten. In Jämmerdalen werden de noordelijke en westelijke delen van het gebied "hytte bos" genoemd. De conditie na de koolstofmolen, de koolstofbodem, bestaat meestal uit een ronde ronde van zwakke hoogte in de grond 5

De molen aan het bekken

In het noordwesten van het reservaat loopt Kvarnbäcken. Er was eens een molen. Vandaag de dag zie je nog steeds de stenen blokken die de fundering vormden van het molengebouw. Een beetje stroomopwaarts ruïne is een molensteen links in het midden van het bekken tray.