Talldungen, Naturreservat

In dit reservaat wordt een oud, waardevol dennenbos beschermd. Sommige van de pijnbomen die hier groeien zijn meer dan 200 jaar geleden ontstaan. Het bos groeit op op een grindsaus, die werd gevormd tijdens de laatste ijstijd.

Resistente bomen

De dennenboom is misschien Zwedens taaiste boom, het is bijna overal. Op de kleinste bodems en de winderigste eilanden. Het zal beter groeien als het warm en droog is. Dan wordt de dennenboom een statige

Oude dennen

De pijnbomen van het reservaat zijn gemiddeld ongeveer 200 jaar oud, de oudste bijna 250 jaar. Zulke oude dennenbomen worden tegenwoordig niet vaak meer gezien, omdat dennenbomen normaal worden geoogst wanneer ze ongeveer 100 jaar oud zijn. Het is ook zeer zeldzaam dat oude bossen naast een samenleving blijven, zoals Misterhult.

Mythen van het leven

Veel van de inwoners van de dennen zijn erg klein en kunnen moeilijk te detecteren zijn. Het gaat om mieren, kevers en larven die leven onder de schors of in de stammen. Als je goed kijkt naar de schors en wortels van de bomen, kun je gaten en passages zien als de kleine kreukel geknepen. De maaltijd is voedsel voor de vogels van het bos. Grotere gaten in de magen zijn sporen van grotere hack tip, die zocht naar mieren en andere kleine kreukels.

Werken uit de ijstijd

Het reservaat maakt deel uit van de Misterhult saus, die werd gevormd tijdens het laatste binnenlandijs. Toen het ijs smolt, werden steen, grind en zand vervoerd door grote ijsdijen die onder het ijs lagen. Aan de rand van het ijs daalde de snelheid van het water en het materiaal dat door de ijsrivieren werd vervoerd viel naar de bodem en vormde lange uitgestrekte ruggen.

Lange tijd gebruikt

Het is geen toeval dat de weg door de Misterhult samenleving gaat op de rand. Åsar is droog en goed om op te lopen en is altijd gebruikt als wegen. Ze dienden ook als begrafenis. Bijvoorbeeld, in het reservaat is er een klein grafveld met drie stenen sets en een paar stenen.