Sätesgården - Medeltida gård

Het landschap opent en we bereiken de plaats van de middeleeuwse boerderij. Een decennium lang werd een archeologische enquête uitgevoerd onder leiding van Torbjörn Sjögren uit het Kalmar County Museum en Agneta Hällström. Als we opletten, kunnen we nu de resten van minstens vijf gebouwen vinden. Links van ons voordat we naar buiten gaan is er een kleinere heuvel die de resten van een woeste oven/spis verbergt. Deze kachels zijn te vinden in alle gebouwen (behalve de kelder), wat suggereert dat dit de boerderij zijn de meest rijke huizen. De eenvoudigere: baden, zakken, schuren, lodges ontbraken aan verwarming, had eenvoudiger terrein en dus geen spoor van hen.

Links naar het strand van Grimmansmålasjön gaan ligt het resterende deel van twee huislichamen met een meterbreedte van tijd ertussen. Het noordelijke lichaam bevat een fornuis in het zuidoosten. Krachtige stenen scheiden de huizen/huizen naar het strand. Je kunt dit interpreteren als een hoogstaand huisje. In de gootsteen buiten de huizen werden de resten gevonden door een put. Een lijst van planken, ongeveer 2 x 2 meter, omringd door een koude bron. Analyse van het jaarlijkse ringpatroon bleek dat het hout naar de put werd afgesneden in de herfst 1337.

Midden in de boerderij was het hoofdhuis van de plant. Vandaag de dag blijven alleen de resten van een begraven kelder ongeveer 8 x 10 meter. Hier is de belasting van ondergeschikte bedrijven in de vorm van boter, huid, vlees, enz. geïnd. Een trap van 2 meter breed leidde de kelder naar beneden en op de onderste trap waren de resten van een dun gelag. Als de andere huizen goed werden schoongemaakt, hoe meer koopje hier: een middeleeuwse hangslot, een keel, een centrum aanval van een houten schild, een lichthouder, enz. De zware muren en de hoeveelheid verkoold hout suggereren dat de kelder had een opgewonden bovenbouw in een of twee vlakken. De boer had waarschijnlijk zijn eigen vloer.

Honderd meter naar het noorden zijn er nog twee huizen. Links verschijnt vooral door het goed uitgebalanceerde plateau en een grote kachel. Aan de noordelijke kant van het huis, verschillende stenen glimp. De bevindingen bestonden uit een aantal keramische sneden en een dobbelsteen in benen. In het juiste huis zijn er nog duidelijker stenen en rails. Verschillende grote bakstenen van middeleeuwse formaten waren ingebed in de open haard. Misschien was dit het boerenbad. Er was een zilveren munt die werd gekenmerkt door koning Magnus Eriksson in de jaren 1330.

Toen de archeologen hun gereedschap oppakten, was het beeld van een belangrijke grootschalige boerderij vervaagd, ergens in de late 13e eeuw opgericht en honderd jaar later na brand verlaten. Tot nu toe was de anonieme bouwer een man met macht, kennis en middelen, er waren verschillende bewijzen: het exclusieve koopmateriaal, de afmetingen van de huizen en tot op zekere hoogte het bouwmateriaal.

Maar waar de archeologen inzetten, kunnen de historici elkaar aanraken. Een paar jaar geleden werd een beschrijving (gemaakt door Gustav Vasa Secretaris Rasmus Ludvigsson) onder de aandacht gebracht door een middeleeuwse, nu verloren, geschenkbrief: Goffuebreff op een boerderij heet Drötningehult, als haar Nils Turesson, ridder, vork haar tiener Benct Myrck, die hij geërfd had zijn Heilige Vader Haar Ture Katilson, ridder. Datum 1313 op zijn boerderij Lybeke. Thette breff verzegelde zijn broer, haar Sten Turesson en haar Benct Turesson, ridder.

Nils heeft deze brief getekend toen hij op zijn boerderij was. In dit geval zal de boerderij worden geïnterpreteerd als de tuin volgens de historici. De brief wordt ook beschreven uit de 17e eeuw en dateert uit 1343. Dit lijkt waarschijnlijker omdat Ture Kettilsson voor het eerst eind 1320 stierf en daarvoor nauwelijks Nils zijn vader kon erven. Deze brief is op zich interessant, maar echt spannend zal het eerst zijn wanneer je hem verbindt met wat wordt opgemerkt over de Rostock boerderij in de boeken van de aarde 1558 Naar de boerderij is een eiland in het meer van Rostock genaamd Lybkehålme

Het heette Lybecksholme in de Middeleeuwen. Waarom zou Nils hier zitten? Sommige acties van Vadstena kloosters kunnen ons een aanwijzing geven. In 1395, is Nils Turesson's neef Sten Stensson (Bielke) op zoek naar rust en rust en wordt goed verzorgd in oude tijden. Tegelijkertijd doneert hij een aantal boerderijen in Algutsboda, Hälleberga en Ekeberga aan het klooster. In 1447 werden deze boerderijen geïdentificeerd, waren er 25 in Algutsboda en waren ze allemaal in het zuidelijke deel van de parochie. Hoe kwam Stone op dit land? Zulke grote massa's goederen worden toch niet gekocht, het meest voorkomende is dat ze werden overgedragen door middel van erfenis of huwelijk. We weten dat Stens grootvader (Ture Kettilsson) land in het gebied bezat en dat zijn ooms zetel Lybecke heette. De conclusie dat de goederen oorspronkelijk toebehoorden aan Ture (of een generatie voor hem), dwaalde vervolgens over naar Nils (die stierf zonder borstvleugels) om uiteindelijk te worden geërfd door Stone is niet moeilijk te trekken.

We weten ook dat Nils de Växjö kathedraal speciale aandacht en de zeven boerderijen (Getasjö prebende) die in de 14e eeuw werden geschonken aan een altaar stichting in de kerk zijn waarschijnlijk een geschenk van hem. Deze boerderijen waren in een slinger rondom Rostockaholme. Op sterke gronden kunnen we stellen dat de boerderij de zetel was van een van onze belangrijkste edelen in de 14e eeuw.