Kvill, Naturreservat

In het natuurgebied van Kville kun je een kleinschalig cultuurlandschap beleven, dat in het verleden een gemeenschappelijk gezicht was in deze regio's. Midden op het open terrein ligt Kvilleken, Zweden met een omtrek van 14 meter. Dit is zeker het land de beroemdste boom reus.

Beroemde boom

Kvilleken, of Rumskullaeken zoals het ook wordt genoemd, is niet alleen Zwedens ruwste eik maar waarschijnlijk ook de oudste. In 1928 werd Kvilleken tot een natuurlijke herinnering uitgeroepen. In 2014 werd de leeftijd van de boom geschat op 850 ± 100 jaar. De boom had zijn 1000ste verjaardag kunnen vieren. In het verleden werd Kvilleken als heilig beschouwd, en men had onder zijn kroon moeten offeren. Maar de boom heeft ook eeuwenlang dienst gedaan als gereedschapsbed, dus de aanblik van de boom is verschoven!

Meer waardevolle bomen

Kvilleken mag dan de oudste van het natuurgebied zijn, maar er zijn verschillende andere eeuwenoude kostbare bomen. De meeste zijn eiken, maar as, alm en lonen komen ook voor. De schroefschors van de bomen is het plantenoppervlak van verschillende ongewone lava's, zoals gele nagels, roetlaven en almlaven. In de holten die zich na verloop van tijd in de bomen vormen, worden onder andere kleinere hackspant en staren genest.

Gebroken grond

In de met bomen beklede weiden zijn verschillende sporen die getuigen van het gebruik van voormalige mensen. Je zult veel stenen zien. De stenen zijn sterk uit de aarde gebroken en hoog in de cultivatiedrempel geplaatst. Er is ook veel werk verricht om de sloten te graven. De rails en sloten vertellen ons dat weide is gebruikt als velden.

Bloem

In de zomer, bieden ze open, bossige weiden op bloemen slachten. Oogverrukking en geurbeleving voor ons, van vitaal belang voor alle insecten die leven van nectar uit bloeiende kruiden en struiken. Artrikast ligt vooral op de teeltdrempel en in het zuidoostelijke deel van de open weide. Songtergubbe, rode vechters, maagden zijn slechts een paar voorbeelden van bloemen die je kunt zien. Stille Oceaan, zonnige zomerdagen flutteren veel verschillende vlinders rond de bloemen, waaronder de minder voorkomende soorten zilveren sieraden en kleinere bastaard kachels.

Rumskullaek de grootste en oudste

De kamer scullaek of Kvilleken zoals het ook wordt genoemd is Zwedens oudste en grootste boom en een van de meest bruto eiken in Europa. De omtrek van de borsthoogte is 14 meter. Eind jaren dertig werd tot 950 jaar een grondig onderzoek naar de leeftijd van Kvilleken uitgevoerd. Dit betekent dat het inmiddels 1.000 jaar is verstreken en waarschijnlijk het enige millennium is.

Duizend jaar geleden, Zweden werd bevolkt door Vikingen, en het was meer dan vijfhonderd jaar totdat Gustav Vasa koning zou worden. Duizend jaar geleden was Kvilleken een kleine plant. Nu is het een prachtig monument voor het oude cultuurlandschap, en onze geschiedenis. Het is nu volledig hol en is nu stagneerd door een draadconstructie om niet uit elkaar te worden gehaald, maar overleefd en ervaren door bezoekers in de toekomst.

De eik was vroeger een natuurlijk geheugen maar maakt nu deel uit van het natuurgebied Kvill en is ongeveer 2 mijl NV Vimmerby. Rij naar Rumskulla vanuit Vimmerby of Mariannelund en ga naar het Nationaal Park Norra Kvill. Vanaf hier is de weg getekend tot aan de eik. Parkeren met toilet is naast het reservaat en de loopbrug naar de eik is toegankelijk. Er is een rusttafel naast de eik.

De verbluffende gezondheid van Eken

De bekende Sinds 2012 toont Kvilleken een toenemende gezondheid. Analyse heeft gewezen op verschillende redenen waarom de toestand van de boom is verslechterd:

De ijzeren band die vroeger rond Kvilleken bestond maakte het transport van voedsel moeilijk tussen de kroon en de wortels.

In 2012 en 2013 leed Kvilleken aan zware aanvallen door de vlindersoorten van eikenontwikkelaars waarvan de larven eikenbladeren verbruikten. Met minder eikenbladeren produceerde de boom minder koolhydraten aan de wortels.

Door het verminderde transport van koolhydraten uit Kvilleken... zijn de wortels gedeeltelijk gestorven. Met een verminderd wortelsysteem is minder voeding uit de grond gehaald om naar de kroon te worden gebracht. Dit heeft op zijn beurt geleid tot een verdere vermindering van de bladeren van de boom.

Bovendien lijdt Kvilleken aan de schimmelziekte meeldauw. Deze ziekte heeft waarschijnlijk de boom nog meer verzwakt.

Verschillende maatregelen om Kvilleken te redden zijn uitgevoerd door boomverzorgers.

In 2013 werd de voormalige ijzeren band vervangen door een nieuw type haaienconstructie die zachter is voor de schors. Voorraden met fijn verdeeld bladchips, zogenaamde mulch, zijn toegevoegd aan de grond. Deze laag levert de wortels voedingsstoffen in een redelijk tempo en beschermt oppervlakkige wortels tegen zwerfwonden. Het blad is besproeid met een speciaal organisch algenextract om meer groene bladeren te creëren, wat op zijn beurt meer koolhydraten kan genereren tot aan de eikenwortels. De raad van bestuur van de provincie controleert voortdurend de status van de boom en beoordeelt voortdurend of er behoefte is aan verdere interventie.

Omdat veel bezoekers de boom beklommen, wat tot verwondingen leidde, is het niet langer toegestaan om dichter bij de eik te komen dan het plafond dat de eik omringt. Vanwege eikenhouten nu vrij slechte conditie, een aantal van de ruwe takken zijn dood of stervende en er is een risico dat deze vallen. Om de bezoekers te beschadigen, is nu een houten tuin gebouwd op de bevoegde afstand van deze takken. Respecteer deze limiet voor zowel je eigen als de eik.

De Eken in de geschiedenis

De kamer scullaek werd beschreven door Magnus Gabriel Craelius in 1772 in het boek Ongeveer 230 jaar geleden, kon je in de boom staan en het gebruiken als een schuur. Craelius schreef: "Breed de beruchte dood van u, en binnen 150 jaar van dezelfde, de grootste hier in de stad van de wassende eiken verschijnen eerst afgerond uit de aarde, en er zijn nog steeds sommigen die ouder zijn, soms hwilka iemand die nog vers is en staat op het bezit van Lieutnant, Norra Qvill, is eigenaardig, want hetzelfde is 22 algen rond de pijlen; ze is nu hol; en ik ben achtste, staand binnen, houdend in haar jaren, om aan te zien, om te zien, om haar boeren te dragen.

Eken - huisvesting voor velen

De eik (Quercus robur) wordt beschouwd als het organisme dat de woonkamer vormt van de meeste andere soorten in ons land. Zo vreemd is het niet. Zijn grootte creëert veel verschillende microomgevingen en het wordt erg oud. Levensomgevingen in oude eiken zijn holten, verschillende stadia van dood hout, het levende hout, de wortels, de boomkroon met bladeren en ollon, de zon verlichte stam met schriftgeleerden en scheuren en de schaduwzijde van de stam met aanzienlijk koeler klimaat. In al deze omgevingen leven verschillende soorten. In holten in de boom, wordt zogenaamde mulm gevormd. Dit zijn zaagselachtige residuen na knagen, morsen, vogelbeenderen en meer. De ecmulm herbergt veel zeldzame insecten. Het is voornamelijk korstmossen, schimmels en insecten die eik als habitat gebruiken. Er zijn minstens 1500 verschillende soorten die min of meer afhankelijk zijn van eiken. De meesten leven in en op openlijk staande reuzen.