Ullahau, Naturreservat

Grote zandduinen en kleine kuiltjes met roofgewei wachten op degene die het Ullahau Natuurreservaat binnenkomt.

Ullahau is een groot hoefijzervormig zandduin dat deel uitmaakt van het grote lucht- en ruimtevaartgebied dat bijna de gehele Avanäset beslaat. Op zijn hoogst stijgt de duin iets meer dan 15 meter boven de omgeving. Ullahaudynen begon waarschijnlijk te vormen in de eerste helft van de 18e eeuw, waarschijnlijk als gevolg van overmatige bos oogsten en aas. Op weg naar het zuiden verstikte het zand grote gebieden met bossen, en zelfs wat bouwland werd overstroomd. Om de zandvlucht te stoppen, werd in het begin van de 20ste eeuw een intensieve plantwerkzaamheden gestart, en slechts enkele decennia later was de kussentrek grotendeels gestopt. Tegenwoordig is Ullahau grotendeels opgegroeid met bossen, voornamelijk dennenbossen en de open zandfeesten omvatten slechts ongeveer 40 hectare.

De flora in Ullahau is voortdurend kunstmatig. In de open zandgebieden wordt vegetatie gedomineerd door korstmossen, mossen, gras en halfgras. Hier en daar tussen de mijnen zijn enkele kopieën van kudde geflirt of aap. In het bos is de bodem vaak bedekt met lig- of bosbessenrijst.

Ullahaus Dit zet zijn stempel op het gebied van insectenfauna, die ongewoon rijk is aan hitte-intensieve droogland soorten. Deze omvatten een aantal soorten straatstaven, waarvan sommige, onder andere, de grote bar van sprinkhanen, zeer zeldzaam zijn in ons land. In Ullahau kunt u ook al onze drie Zweedse soorten myrlejonsländor en vooral hun larven, het estuarium ontmoeten. De leeuw wordt begraven in het zand op de bodem van een trechtervormige vangput. Wanneer een mier of een andere kreukel in de put valt, spaart de myrleo zand op zijn slachtoffer zodat hij verder naar de bodem van de put glijdt. Uiteindelijk grijpt de leeuw zijn prooi met zijn lange dwaze kaken en trekt hem in het zand.