Digerhuvud, Naturreservat

Het natuurgebied Digerhuvud strekt zich uit langs de noordwestkust van Fårös, van Lauterhorn in het zuidwesten tot de visserijmodus Helgumann in het noordoosten. De reserve loopt een gecoate auto weg die maakt de verschillende delen van het gebied gemakkelijk te bereiken. Soms kunnen er veel bezoekers zijn hier, maar de rauks van het gebied zijn genoeg voor iedereen

De pruiken variëren in hoogte van een paar meter tot 8 meter. De buitenste rauks staan een beetje in het water en worden nog steeds verwerkt door de golven van de zee. Binnen in het rauk veld loopt een laag cluster, en binnenin strekt het zich uit tot 200 meter breed chiptone veld dat bijna volledig ontbreekt aan vegetatie. Nog verder naar binnen, neem een laaggroeid bos van windgepinde kusten.

De Gotheense bodem bestaat grotendeels uit koraalriffen gevormd in een tropische zee ongeveer 430 miljoen jaar geleden, tijdens de Silur periode. Tussen deze fossiele riffen bevinden zich verpakkingen van opgeslagen kalksteen en modderige margelsteen. Na de laatste ijstijd, meer dan 10.000 jaar geleden, was Gotland aanvankelijk bedekt met water. Los van het gewicht van de ijsmassa's nam het land echter langzaam toe over het oppervlak van de zee. Waar land en zee elkaar ontmoetten, konden de golven de bodem verwerken. De riflichamen zelf weerstonden de slijtage van de golven beter dan de omringende gelaagde rotsen, en toen het water zich terugtrok, konden ze als geïsoleerde stenen pilaren blijven. De Rauks bestaan dus uit harde, ongelatineerde kalksteen en zijn de overblijfselen van de oude riffen die tot het huidige Gotland kwamen. Zowel het rif kalksteen als de opgeslagen kalksteen zijn rijk aan fossielen van de vele verschillende soorten dieren die leefden op en op riffen: stromatoporoïden, koralen, schelpen, inktvissen, mossen dieren, armfoten en zeelelies.