Hökens smedja, Långhed

Na de weg van Långhed richting Knåda ligt de smid van Höken. Het was in gebruik vanaf het begin van de 20e eeuw tot ergens in de jaren 50, en degene die de smederij leidde werd meestal genoemd "Hökens Johan."

Gebouwd met de smid is een timmerwerkplaats, waardoor de smid veel dingen kon produceren. Er waren onder andere schoppen, hout aangedreven bronnen en gerepareerd vele landbouwgereedschappen.

Toen Johan oud werd, was er niemand die het werk van de smederij kon voortzetten, dus het werd precies zoals het was voor vele jaren. Het bos groeide eromheen op, en al snel wisten niet velen dat er een smid in de bomen was.

In 1998 schonken de eigenaren, broers en zussen Ivarsson, de smid aan Långheds Bygdeförening. In de winter van 1998 tot 1999 werd intensief gewerkt om de smid terug te krijgen. In de zomer van 1999 was het mogelijk om terug te keren.

Naast de smederij van het paard, zie je ook de overblijfselen van de koolstof-mijl die elk jaar wordt gereisd en afgevuurd. Vandaag heeft de column een nieuwe plek om te bezoeken in de late zomer.

*Tekst uit tekens geplaatst op de smid uit 2024: *

De mediaan is genoemd naar de boerderij Hökens die tegenovergesteld is. Johan Andersson of Hökens Johan is geboren op 24 januari 1880. Hij gebruikte de boerderij met zijn vrouw Maria. Op de boerderij hadden ze wat veeteelt, voornamelijk koeien. Naast de landbouw bezaten zij bossen. Hökens Johan werkte ook bij de zagerij in Silfors.

Hökens Johan wordt beschreven als een timide, lieverd en een nogal filosofisch persoon. Hij en Mary hebben Valfrid opgevoed, Valle samen gebeld.

De mediaan werd gebouwd in de jaren 1920. Het diende als een dorpsmedium waar Hökens Johan in staat was om bosbouw en landbouw te verrichten en reparatiewerkzaamheden uit te voeren. Een timmerwerkplaats werd gebouwd in de jaren dertig, waar Valle mee bezig was. Samen konden ze groter en geavanceerder worden gemaakt, zoals brandweermannen en houten balken.

Het oudste gedateerde item getekend door Hökens Johan, dat in de smederij blijft, is gemaakt in de jaren twintig. Het is een kleine barrière schoon met gegraveerde initialen en jaren. Er is ook een prachtig versierde vuurvork gemaakt in 1951. Het was van zijn broer die in Järvsö woonde.

Het laatste wat Hökens Johan in de smederij deed was zijn pet aan een haak hangen, het was 1958, en het hangt sindsdien op dezelfde plek. Toen was het bos bijna 40 jaar ongebruikt en verborgen door dicht bos.

In het bekende boek, Goden en Boerderijen, staat in de editie van 1941 dat Långhed over goede machineapparatuur beschikt. Het is spannend om te kunnen lezen dat Långhed een modern bedrijf was.

Het werd echter volledig vergeten. In 1998 schonk Ivarsson het gebouw aan de Långhed dorpsvereniging. Gelukkig was alle inventaris ongerept gebleven. Dit zijn nu stille getuigen uit een verloren tijd die ons een beeld geeft van ons cultureel erfgoed. De stichting was in zeer slechte staat en de opgravingen waren ingevoerd. De koe over de verharding was gevallen en er was veel op te ruimen en te renoveren. Veel brandweerlieden waren betrokken bij restauratiewerkzaamheden. Dankzij hun toegewijde inspanningen kan het gebouw weer worden gebruikt. Het huis is een duidelijk bewijs dat er een brandende verbintenis is met Långhed en de bereidheid om het vuur in stand te houden in de smederij van Höken.