Fredsmilen Historia

Wat is de Vredesmolen?

Een cirkel rond de Falu mijn

In 1754 werd ongeveer 270 jaar geleden met de drempel (in sommige gevallen met palen of anderszins) 112 punten op de rand van een cirkel met Falu mijn in het centrum en met straal 1 mijl (een oude Zweedse mijl = 10.689 m). In de hedendaagse vrede mijlen inventaris, blijkt dat de echte radius geteld vanaf een geschatte gemiddelde van 10900 m. De verklaring hiervoor moet zijn meetfouten als gevolg van versleten meetketens.

Gereglementeerd bosgebruik

De Vredesmolen maakte deel uit van het kader voor de productie van verschillende bosproducten voor de behoeften van de mijn- en koperproductie, die werden toegevoegd in de 16e, 17e en 18e eeuw.

Falu mijn en koper productie waren buitengewoon afhankelijk van overvloedig aanbod van bosproducten en in de 17e eeuw bloeiende tijd het verbruik van hout en houtskool in Falun verhoudingen ongeëvenaard in het land. Dit leidde tot een zware houtkap druk op de bossen in de buurt van de mijn, terwijl de houtvangst gebied uit te breiden tot grote delen van Dalarna en vaststelling waarin suikers te produceren ronde-worm en waar houtskool te produceren voor de koperen cabines.

Hoewel het pas in de jaren 1750 was dat de Vredesmolen fysiek uitstekend werd in het terrein rond de Falu-mijn, en vervolgens gekoppeld aan een verbod op kolen op het bergland in de ring, waren er veel eerder beperkingen geweest op het vallen in de Vredesmolen.

In 1572 werd het verbod van hogere Dalarna-boeren uitgevaardigd om de belastingen op de bossen te verlagen zonder toestemming van landeigenaren binnen een mijl van de mijn. Dit leidde al snel tot luide protesten, en toch klaagde de boeren van Rättvik in 1620 dat ze hun hout hier in Dalarna moesten snijden, omdat de Ogina bergbeklimmers hun bos niet wilden loslaten.

In 1607 gaf Charles IX zijn vaak geciteerde verbod op het oogsten van bossen binnen een mijl van de mijn.

Nieuwe regels voor bosgebruik

In de achttiende eeuw daalde het totale houtverbruik, en het werd natuurlijk om enkele van de oude beperkingen op het recht om te vallen en kolen in de nabijheid van de mijn in twijfel te trekken.

Hier moet je de komst van de Vredesmolen zien. In 1752 hield Bergsrätten het recht op vrije kolen in alle bergen die meer dan een mijl van de mijn lagen. Daarvoor was er een rauw verbod op alle bergen. Het Bergskollegiet maakte zich zorgen over waarom Kungl. Majt verhoogde de straal eerst tot 1 1⁄4 mijl (23/5 1752) maar keerde later terug (16/1 1754) naar 1 mijl.

Merken ter plaatse ter bevestiging van de nieuwe regels

Waarschijnlijk om alle geschillen in verband met de toepassing van de nieuwe, opgeluchte bepalingen te voorkomen, werd ook besloten dat de Vredesmolen duidelijk in het terrein zou worden gemarkeerd en voor de uitvoering hiervan werd Johan Brandberg in opdracht gegeven. De naam "Fredsmilen" stond dan voor de grens waarbinnen de bossen van bergen nog steeds zouden zijn "rustig" voor gratis kolen.

Een uitgebreide enquêtemissie

De landmeter Johan Brandberg, die verantwoordelijk was voor het project, was in opdracht van Kungl. Al in 1752 was het Bergskollegium al in 1752 en had het de laatste twee jaar gestapeld en gemeten 32 In 1754 berekende en mat hij de locaties voor bijna evenveel mijlen verder op de circulaire periferie (we noemen deze Midroes) op basis van de eerste 32. Op deze manier werd er een "64-hearing" verkregen waar Brandberg en zijn assistenten de hoeken met de draad of stenen markeerden, waar mogelijk. (Sommige mijlpalen belandden in het Runnmeer en konden niet worden gemarkeerd met de drempel). Op bergland, d.w.z. land dat eigendom is van de bergbeklimmers, werd de markering gemaakt met grote vierkante rails op andere landschappen, belastingbossen of gebonden bossen.De markering was normaal gesproken samengesteld uit stenen beschreven in termen van grootte en vorm.

In het midden van de hoekpunten, mat hij het woud van de bergen uit plaatsen voor de middelste drempel ... (Brandbergs naam, we noemen deze Kordarösen) en daar werden de straten tussen de spoorwegen verhoogd. In het belastingbos waren er normaal gesproken geen intermediate markeringen en de grenslijn werd alleen gemarkeerd met rollen op de bomen. In totaal werden 112 hoekpunten en midmarkets gemeten en nauwkeurig beschreven in een bewaard gebleven document.

De zo gemeten en gemarkeerde cirkel werd de Vredesmolen genoemd. Andere benamingen, zoals de coaling line en de zeven miljard.

Bij de meeste onbekend

De vredesmolen is vandaag verrassend onbekend voor de gemeenschap. Het is voornamelijk onder museumvolken en liefhebbers van de betrokken huis-groeide verenigingen, bekend bij het en hield de bekende rails.

Borden aan de beroemde rails

De districtsadministratie Het bestuur van Dalarna heeft betaald voor eenvoudige maar duidelijke en hardnekkige tekens die werden opgezet op het terrein naast het herstellen van de rails en stenen. Hopelijk kan zowel het bewustzijn als de interesse in Fredsmilen worden vergroot, terwijl het helpen om verdere onnodige schade aan de rails te voorkomen.

De Vredesmolen in het Werelderfgoedhuis

In de hal van de World Heritage Hall (wwww.varldsarvetfalun.se) bij de mijn van Falu is een grote kaart (ongeveer 5 m in diameter) geplaatst over de World Heritage Sites als mozaïek op de vloer en liet deze kaart beperkt worden door Fredsmilen en met koperen stukken als spoor markeringen.

Als een boshistorie fenomeen gerelateerd aan de Falu mijn en de World Heritage Site, moet de Vredesmolen vandaag een spannende en educatieve attractie. Velen hebben gevraagd om kaartmateriaal om het voor geïnteresseerden gemakkelijker te maken om zelf naar de rails te zoeken. Bovendien zijn er nog geen andere rails te vinden en te wachten om ontdekt te worden!