Knivstigen

Knivstigen wordt al rond 1662 genoemd in kerkelijke documenten, maar is eigenlijk ouder dan dat. Samen met Knivstigen zijn er kleine informatieborden die je vertellen over de plaats waar je passeert. Het gaat over alles, van verschrikkingen die hebben plaatsgevonden, tot hoe de kracht van het water te gebruiken, tot oude schreeuwen. Langs wandelen Knivstigen geeft echt perspectief op het leven af en toe.

Knivstigen maakt deel uit van Dalkarlsvägen, de weg van de 16e eeuw tot het begin van de 20e eeuw, liep van Dalarna naar Stockholm om seizoenswerk te zoeken. Zij dienden met "de rijke heren" en werden toen "Heerlijke Arbeiders" genoemd.

Het grootste deel van Knivstigen gaat op goed vertrapte paden in schaarse dennenbossen. Zelfs als je kortere afstanden maakt langs een grindweg, krijg je nog steeds het gevoel om vrij ver het bos in te gaan. Het is stil en het is ongebruikelijk om een andere wandelaar tegen te komen. De langste bergopgang komt kort na het verlaten van de grindweg vanuit Kniva. Dan gaat het pad over Klintasberget en voert het een tijdje omhoog. Daarnaast is het pad vrij gemakkelijk te lopen, met alleen kleinere knixes.

Zowel Yngves koja als Stenkumlet zijn leuke pauzes. Yngves koja is een kolenkoe die is gebouwd op dezelfde plaats als een originele koe uit het begin van de 20e eeuw. Stenkumlet is een verzameling van grote stenen blokken die zouden zijn gekomen met het ijs. Er zijn eenvoudige banken om op te zitten.

Een goed uitgangspunt is het berghuis van Staberg. Vanaf hier is het ondertekend richting Knivstigen en er is goede bus communicatie en geweldige parkeergelegenheid.

Tussen Staberg en Knivstigens eindigt in Skålbo, het is 11 kilometer gemakkelijke weg. Als u een kortere reis langs Knivstigen wilt maken, kan Stenkumlet een geschikt doelpunt zijn voordat u terugkomt. Tussen Staberg en Stenkumlet ligt ongeveer zes kilometer gemakkelijke weg.